commodore.gen.tr

1987 senesi civarı henüz bilgisayarım yokken elime adını hatırlayamadığım bir bilgisayar dergisi geçmişti, oyunları falan anlatıyordu, kimi oyunda diyorduki şu canavara gelince korumayı aktif edip ateş edin, bende aklımdan şöyle geçirirdim, oyunun başından açarım allah ne verdiyse kaptırıp giderim. Bikaç sene sonra C64 üm olunca gördümki meğerse koruma 2 saniyelik bi şeymiş. Birde oyunların çoğunda benim canımı sıkan bi özellik vardı, oyun dünyasında buna bi isim veriliyormu bilmiyorum, mermi yada attığınız her neyse ekrandan kaybolmadan yeni mermi gönderemezsiniz, yada atış hareketini yaparsınız geri tepme falan gibi ama namludan bişey çıkmazdı, ama gelgörki bi duvara yaklaşsanız yada dayansanız civciv diye seri ateş ederdiniz, örnek wizard of wor, river raid, çok zaman sonra çıkan Sf2 deki aduket yada alexpu gibi.  Aynı iç burukluğunu commodore 64 ten 386 makinaya geçiştede yaşadım, C64 varken Amiga dergilerinden jet simulasyon oyunları cezbederdi, kıtalardan bahsederdi, şu üsse inersiniz yakıt alısınız falan derdi, bende aklımdan yakıtı alıp Türkiyeye yaşadığım semte gelirim falan derdim. 386 makina alıp Amigadaki oyunu oynayınca gördümdü simulasyon oyunlarında sizi bi yere hapsetmişler gizli bir duvar var ve küt diye oraya çarpıyordunuz. Birde çoğu oyunda beni gıcık eden bi durum vardı örneğin karakterimiz sağa bakarken kırbaç sağ elinde eleman sağak, sola dönünce hop kırbaç sol elde eleman solak. Çoğu oyunda bu böyleydi kimi zaman silah kimi zaman tekme, eleman bi sağak bi solak. Bunlar o  zamanlardaki gamerliğimdem bi kaç ayrıntı.

Bir merminin ekrandan çıkmadan yenisini atamamanız, bildiğim kadarıyla eski makinelerin ekranda belli sayıda çizim yapabilme kısıtlamasından kaynaklanıyor. Hatta River Raid'de attığınız mermi, uçağın hareketleri gibi kontrol edilebiliyordu. Sanıyorum bunun sebebi kısıtlamalardan dolayı için merminin uçakla aynı kaynağı kullanmasındandı.

eski geçmiş zamandı comodorun ilk çıktığı zamanlardı hatırlıyosam,oyunlardan en çok sevdiğim yiar kung fu vardı bilenler bilir efsane oyundu.Bu oyunu oynarken evde gene herkesi toplamiştım tabii el sırası abime geçmişti o zamanlar sırayla oynuyorduk :D :D oyunda tongklu karakteri vardı,oyun raund müthiş geçıyordu,son canlardı kim vurursa oyun bıtecekti,oyundaki müzikte inanılmaz iç gıcıklayıcı son anlara doğru iyice galyana getiren bir müzikti..Abim joystiği parçaladı resmen kol elınde kaldı :D daha hala elemana vurmaya çalısıyodu :D :D hiç unutmam biz yerlere yatmıştık gülmekten :D :D :D :D :D

Sağ-sol muhabbetinin sebebi de aynı sprite'ların yatay flip edilerek tekrar kullanılmasıdır. Donanım kısıtlaması mı yoksa programcı tembelliği mi bilemiyorum tabi. :D

GamePro dergisini özlüyorum hala. Memory Card testi hala aklımda. Çamaşır makinesine bile atmışlardı kartları. Hey gidi hey. Sene 2000'lere girmeden...

O zamanlar programcı tembelliği diye bir durum söz konusu değildi Simon, gel de bunu Windows programcılarına anlat! Tek bir merminin bile hesabı yapılırdı, bu mermi (yazılımsal veya donanımsal obje) hedefe veya bir engele ulaşana kadar bir yenisi kullanılamazdı, olsa dükkan senin durumu yani...

Bazı oyunlarda da 'hak' sayısı sorunsalı mevcuttu. Kimi oyunlar 'sıfırıncı' hakka kadar oynatır, bazıları ise 'sıfıra' ulaşıldığında oyunu bitirirlerdi ;)

Bir de 8-bit oyunlarının çoğu 'bir oturuşta (session!)' bitirilmek üzere (nasıl olacaksa?) yazılmıştı, 'save' imiş, 'code' imiş hak getire idi. Krakout ve Impossible Mission'u bitir bitirebilirsen. Bu bile bize normal gelirdi ;)

Prince of Persia'nın 3. bölümündeki iskeletle çok uğraşmıştım be. Ya kaçmak ya da aşağı atmak lazımdı da, 6 yaşında birinin bunu keşfetmesi zaman alabiliyor (:

Benim quickshot un vantuzları yerinden (satranç tahtası) çıkar ve oyun sevkimin içine ederdi :(

Anılar çok da,  yüksek ihtimal daha önce de bahsetmişimdir, hatırladıkça, hala gevrek gevrek keyiflendiğim bir anım vardır..

Özel tvler, yeni yayın yapmaya başladığı zamanlarda, babam bir verici ayarlamış ve çevreye bu yayını vermeye başlamıştı.
Telefonla millet arar onu açın bunu açın derdi. 

Ben de kızar, ara sıra o yayını iptal eder. Yerine C64 ümü bağlar, oyun oynar millete C64 seyrettirirdim. :D

:)

O yayın yapan cihazlar  eğer komşularınızda uydu anteni varsa anten almanıza

gerek kalmadan uydu yayınlarını seyrede bilirsiniz diye pazarlanıyodu

Bende almıştım fiyatı yüksekti sonradan anladımki sadece vericiymiş..

Commodore 64'ü ilk kurduğumuzda hemen başına geçip bir şeyler yapmak istemiştim. Karşıda TV, önde sehpa, üstünde C64, sağımda kardeşim mavi ekrana bakıyoruz.

Kullanım kılavuzunu açıp hızlıca baktık. Haliyle oturup baştan aşağı okuyacak halimiz yok. Örnek programlardan birini, sanıyorum tahmin oyunu idi, yazmaya başladım büyük bir heyecanla.

Tane tane yazdım. Hatırladığım kadarıyla bir ekrana sığıyordu. Ekrana baktım, kılavuza baktım, aynıydı. Ben de verdim coşkuyu:

RUN

Eee, coşku yok!.. Yön tuşlarıyla dikkatlice RUN'ın üstüne geldim. Return'e bastım. Gene bir şey olmadı. Bildiğim iki komut vardı, ben de diğerini denedim:

LIST

Gene bir şey yok. Program silinmiş. Yüz kızarmış. Kardeş sıkılmış. Anne baba kendi işlerine dönmüş... Utanma normale dönünce ekranı silip bir daha yazmaya başladım.

Kontrol ettim.

Ekrandakiler kılavuzdakinin tıpkısının aynısı.

Hadi o zaman:

RUN

READY.
LIST

READY.


Büyük bir hüsranla kılavuzun başına dönüp tek tek okudum...

Sayfa 27:

...
...
Şimdi aşağıda gördüğünüzün aynısını yazın ekrana. Ama her satırdan sonra [RETURN] tuşuna basmayı unutmayın.


!!!

Hay bin kunduz :)

Bizim de famiclone'un RF modülatörü kendiliğinden güçlü bir yayın yapardı. Bir gün ben yan bloktaki arkadaşta televizyonda kanal araması yaparken tesadüfen bir NES oyunu görüntüsü görünce ilk önce o dönemde popüler olan Hugo v.s. gibi yeni bir şey mi yayınlanıyor acaba derken birkaç dakika sonra kardeşimin evde oynamakta olduğu oyunun görüntüsünün olduğunu keşfetmiştik :D Sonrasında arkadaşlar aralarda bu kanalı kontrol edip yayın varsa biz oynarken seyrederlerdi :)

@eiji
O iskeletle biz de az uğraşmamıştık, vur allah vur ölmek bilmiyor :D sonrasında deneye deneye aşağı düşürmemiz gerektiğini bulmuştuk. Bir de son bölümlere yakın "ruh" dediğimiz, bizim karakterin renkli kopyasıyla dövüşürken ona sallanan her kılıçta bizim adamın da canının gittiğini görünce kılıcı geri kınına sokmamız gerektiğini farketmek de zaman almıştı.

@witchdoktor
8-bit oyunların genelinin acımasız zorluğu bugünün hemen her oyununu katlar bence. O dönemde defalarca oynadığımız halde yarıya bile gelemediğimiz çoğu oyunu yıllar sonra emülatörde "Save-Load" yardımıyla oynayarak ve o şekilde bile oldukça zorlanarak bitirmiş olmam da bunu kanıtlar diye düşünüyorum :D

Oldukça ilginç bir retro anım da şöyle. Yine famiclone'da Batman Returns'ü oynuyoruz, yıl 97-98 civarı 14-15 yaşlarındayım. bölümün birine geldik takıldık, ne yapsak ne etsek bulamıyoruz çözümü. O zaman internet de yok ki google'layıp bulalım... Bu oyunda her bölüm bittiğinde bir şifre verirdi devam edebilmek için daha sonra. Ben de bölümü geçme yöntemini bulmak yerine neden ve nasıl olduysa oyunun şifre algoritmasını çözmeye kafayı taktım.  Bugün hala nasıl yaptığımı hatırlamamakla ve şifrenin çözümü için üzerine karaladığım kağıtları atmış olmamın büyük pişmanlığıyla birlikte istediğim bölümü istediğim canla takır takır açabiliyordum :D

Konunun original soundtrack'ıda benden gelsin.  ;D

rWYfkIrJi6I

bak onu unutmuşum (:

Amiga'da Leander (Psygnosis) oynarken basarak zıplanması gereken bir taşın olmaması nedeniyle saçımızı başımız az yolmamıştık ki bu durumu yaşayan az değilmiş...

http://eab.abime.net/showthread.php?t=638 (http://eab.abime.net/showthread.php?t=638)

https://en.wikipedia.org/wiki/Leander_(video_game (https://en.wikipedia.org/wiki/Leander_(video_game))

mROgK7srbDM

Youtube daki World of Longplays kanalındaki gibi reflexleri taş gibi oyunu hiç boş bırakmadan pür dikkat oyun oynayan var mı, bazı shotem up oyunlarında yağmur gibi mermi yağarken arasından uçağını iğne deliğinden geçiren videolar var ve bu saatlerce sürüyor, bunlar bana pek inandırıcı gelmiyor, aklıma gelen yapılabilecek tek şey save state ve video montaj. Forumda böyle oyun oynayabilen üstatlar varmıdır.

Raiden trad'i üst üste iki defa ve hiç ölmeden bitiren birini gördüm atari salonunda. İlk sefer normal ikinci turda hardcore oluyor oyun...

O kanaldakiler gerçek midir? bilmem ama, öyle insanlar gerçekten var.

Raiden trad bir nebze bitirilebilir bir oyun örneğin şöyle birşey var. Birde bu oyunlarda toplarsın power ları bir öldünmü sıfır güç ateş ile devam eder oyun, full power ateş ile 10 dakkada ölen bölüm canavarı o ateşle nasıl öldürülür mümkün değil.

CrPLhATu9pU

Raiden trad dedim ama raiden 2 (arcade) ve ben o kadar sabırlı değilim. 2. bölümden sonra cozarım :)
 
Sizin paylaştığınız videoyu ise daha önce görmüştüm, oradaki insan değil zaten... :)

Saatlerce oynanmış bir oyunun(ör:krakout) en heyecanlı yerindeyken, elektiriğin kesilmesi, bir sarsılma ile kendini sokağa atış, o zaman "çocuk" olan bizlerin bir fırsatıydı. Şimdikiler bu fırsatı yeterince bulamıyor. Fiziksel dünya ile sanal dünya arasında böyle çarpıcı geçişler eğiticiydi.

Artık herkes sürekli "online", kopma fırsatı yok.