commodore.gen.tr

Dün tesadüf eseri, youtube Ege'ye yerleşmiş birinin videosunu karşıma çıkardı... İlginç olan Twitter'da atılan bir kaç mesaja bakınca sanki sadece benim karşıma çıkmamış... Öteden beri çoğumuzun hayali Ege'ye yerleşmektir. Bunu başaranlarda var... Nasıl gittiniz? Gittiğiniz yeri satın mı aldınız? geçiş nasıl oldu? Yaşam nasıl? Eksikliğini ve sıkıntısını çektiğiniz şeyler varsa nelerdir? paylaşırsanız memnun olurum...

Bahsettiğim video (sonrasında tüm videolarını izledim...izlemekle yetineceğim)
https://www.youtube.com/watch?v=o_gsB3NGF9w (https://www.youtube.com/watch?v=o_gsB3NGF9w)

Savagery bu işi hakkıyla başaranlardan. Ama sorun büyük şehirlerden kaçanların egeye akın etmesi nedeniyle fiyatların astronomik hale gelmesi. Akdeniz aşırı sıcak ve nemli, karadeniz ise sosyokültürel olarak yerlisi olmayanı tatmin etmiyor.

Benim avantajlarım oldukça fazlaydı ama.
Oturduğum yer kendimize ait. Zaten İzmir - Karaburun doğumluyum.
Bir çok akrabam ve arkadaşlarım burada.
Serbest olarak evden çalışma modelini yıllarca süren çabalarımla bir düzene oturtmuş olmam.

Şehir hayatından sonra köyde yaşamak çok güzel. Çok olumlu yanları var.
Ama tabi bir çok alışkanlığınızdan da vazgeçmek ya da alışkanlıklarınızı yeniden gözden geçirmeniz gerekecek.

Mesela yazın burası kalabalıklaşıyor ama kışın sadece 4 ya da 5 hane kalıyor sadece. Çok ıssız. Kelimenin tam anlamıyla in cin top oynuyor.

Şehirde anlık davranışlar ve kararlar verebilirken burada maalesef her şeyi 1 hafta gibi bir süreç için planlamalısınız.


Ama her zaman dediğim gibi hayattaki sanırım en doğru kararlarımdan birini verdiğimi düşünüyorum.

Bu konuda niyeti olan varsa elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışırım

2018 başında İstanbul'dan ayrılarak Muğla Ortaca ilçesinin Gökbel köyüne yerleştim. 2 yıldan biraz uzun zamandır da burada yaşıyorum.

Benim için birden bire verilmiş bi karar değildi. Hem uygun coğrafyayı bulmak hem de yeni bir yaşam şekline adapte olmakta zorlanmamak için  uzun zamanlar kritiğini ve araştırmasını yaptım.

Tabi ne kadar plan program olsa da ilk zamanlar (özellikle ilk kış) bayaa bi zorladı. Fakat geçen zamanla birlikte deneyim kazandıkça her şey çok daha kolay hale gelmeye başladı.

90ların başında yapılmış bir köy evinde yaşıyorum. Gıda ihtiyaçları için bir bahçem, rakı yapmak için meyve ağaçlarım, tavuklar, kediler, köpekler falan derken her yerden hayat fışkırıyor.

Yaşadığım coğrafyada orman, göl, dere, şelaleler, plaj, deniz, tarlalar.. akla gelebilecek bütün güzellikler var. Şehirde yaşarken bu tarz doğal güzelliklere ulaşmak için bi dünya yol ve masraf yapmak zorunda kalıyordum.

Tabii işin alışması zor tarafları da var. 2 yıl önce bütün sosyal çevrem de değişti. Yeni insanlar tanıyıp, yeni ilişkiler kurmak zorunda kaldım. Bu da hızlı olamıyor haliyle. Buralarda tanıştığım bir çok arkadaş, bir şekilde geldikleri şehirdeki işlerine uzaktan iş yapabilenler. Ekonomik girdi kesilirse, hayat her yerde zor. Ama emin olun ki, büyük şehirlerde alt-orta sınıf olarak insanı geçindiremeyen rakamlara, kırsalda kral gibi yaşarsınız.

İzole bi hayat sürünce şehirde bir türlü sahip olamadığım en önemli şeye de sahip oldum : "zaman"
Bu da hobilerimle daha çok ilgilenmeme, hatta yeni hobiler edinmeme vesile oldu.

Fazlalıkları hayatımdan çıkarıp, en temel şeyleri tutarak daha basit hale geldi yaşantım. Mesela elimde birer tane düzgün(?) çalışan A500 ve C64 tutarak, kullanmadıklarımdan ve yedek parça olmayacaklardan uzaklaştım. Çok şeye sahip olma kafasından çıkıp sadece ihtiyaçlara yönelik bir düzen kurdum ki, bu da öğrenerek deneyimlediğim bir şeydi.

En özünde yeni yaşadığım yere adapte olup, şehirden gelen ve aslında bizlere yük olan alışklardan kurtulmama vesile oldu ki, bunun mutluluğunu tarif bile edemem.

Eğer doğa ile bağ kurup basit yaşamak gibi bir özleminiz varsa, kesinlikle tavsiye ederim. Ama yaşama tarzınızı  ve alışkanlıklarınızı değiştirmeye hazır değilseniz çok zorlanırsınız.

 

Anne tarafından Karaburun'luyum ve bildim bileli bütün yazları oradaki evimizde geçirdik. Benim için yaz Ege denizi demek.
Şehirden kaçma durumundan ziyade orada ikinci evimize gidiyoruz gibi hissettim hep. İş hayatından sonra anca yazın İzmir'de kalmam gerektiğinde İzmir'in yazları nasıl olduğunu anlamaya başladım. Şahsen yazları büyük şehirler hiç çekilmiyor. İş güçten imkan bulamadığım için sadece haftasonları eşimle ve ailemle gidiyoruz artık. Arada 1 haftalığına gidip kafa dinlediğimiz oluyor.

Bahar ve kışları da arada gidiyorum. Orada zeytinliklerimiz var ve onların toplanma işini organize ediyoruz, çıkan zeytinleri ve zeytin yağını alıp getiriyoruz. Ağaçlarımızdan portakal ve mandalina topluyoruz. Yani illa ki oralarda bir işimiz oluyor sene boyunca.

Kışın bile orada iş olsun da gideyim diye dört gözle bekliyorum açıkçası. Şehirden çıkıp bağ bahçede gezmek terapi gibi geliyor.

Ege kıyıları haftasonu günübirlikçilerle doluyor. Eskiden Karaburun yolları kötü olduğu için beğenilmez ve burun kıvrılırdı. Şu an haftasonları arbasının deposuna yakıt atabilen "herkes" geliyor. Haliyle eski sakinliğini kaybediyor.

Ege'nin gerçek hissini bu yüzden herkesin çalıştığı haftaiçi çok daha güzel alıyor insan. Sahilde sadece yerel halk ve devamlı ikamet eden yazlık sahipleri oluyor.
Haftaiçi denizin tadı sıkış tepiş olarak değil de huzurlu bir şekilde çıkartılabiliyor. O yüzden haftaiçi oraları daha çok seviyorum.

Kırsalda sürekli yaşamayla ilgili benim de hep hayallerim var ancak bir kaç önemli nokta buna engel oluyor.

1. İş ve maddiyat.
Düzenli olarak şehirde olmanızı gerektiren bir işiniz varsa bu durumu çok zorlaştırıyor. Benim Karaburun'daki eve gitmem ortalama 1,5 saat sürüyor. Eğer oradan şehire gidip geleceksem günde 3 saat yol yapıyor ki buna akşam trafiğini katmıyorum. Ama Urla'da oturan kuzenim hergün İzmir'e işine gidip geliyor. Urla Karaburun'a göre oldukça yakın ancak bu yüzden çok fazla göç aldı ve aşırı kalabalıklaşmaya başladı. İstanbul'dan gelen emeklilerin favori yerlerinden biri. Eğer düzenli çalışmanız gerekmiyor ve başka gelirleriniz varsa o zaman harika.

2. Çocuk durumu.
Henüz çocuğumuz yok ancak çocuklu ailelerin veya çocuk düşünenlerin böyle bir şeye kalkışması pek mümkün değil. Oradaki okulların durumunu tahmin edersiniz. Ayrıca hastane, kreş ve diğer tesislerin olmaması durumunu da değerlendirmek gerekiyor.

Bütün bunları düşününce planlar hayat sevincinin bittiği emeklilik dönemine kalıyor gibi gözüküyor...

4 günde 2,952,170 kere izlenmiş  :o
Herkes egeye yerleşmek istiyor demek ki...

Daha önceleri egede bir commodore köyü kurma fikri vardı forumda, bence hala yapılabilir ama iyi para gerektirir  :P

Gökhan Abi daha dün akşam bu videoyu izledik arkadaşlarla.

Üç kişi 20-25 dönüm bir arazi satın alıp kalıcı olarak yerleşme konusunda araştırma yapıyoruz çok ciddi düzeyde olmasa da.

Türkiye'nin içinde bulunduğu kuraklık riski beni biraz korkutuyor. Ege bölgesi güzel ama Kuzey Ege sanki tarımla uğraşmayı düşünen birisi için daha uygun olabilir.

Üniversite yıllarıma kadar domates, fasulye, mısır, kabak gibi ufak tefek şeylerle ve epey de fındık işinde amelelik yapmıştım. Bunu yarı endüstriyel tarıma dönüştürebilir miyim düşünüyorum.

İstanbul çok net bir şekilde insan ömrüne ziyan. Havası, kalabalığı, trafiği.. Eğer Boğaz'da bahçeli teraslı bir evde yaşamıyorsak, faydası zararını ancak karşılar

Ama arkadaşta özenmiş yani :) açar açmaz içim açıldı. Havuzlu bahçe bakımlı felan. Biraz para yatırmış belli. Kim istemez ki böyle bir hayatı. Şehirler bence eskisi gibi değil. Bir cazibesi kalmadı bence. Herkes rutin bir koşturmada sürüklenip gidiyor. Kültür sanat aktiviteleri eskisi kadar yoğun ve tad verici değil. Artık internetten istediğimizi izliyoruz buluyoruz. Kargolar artık her yere gidiyor. Marketler bile günlük teslimatlar yapar hale geldi eve. 7 TL kargo bedeli nedir ki benzin yakıp gittiğine değmiyor. Ben bir tıkını yaptım. Şehir küçülttüm. Birde evden çalışma imkanım var. Boşuna İstanbul'da enerjimi harcamışım diyorum. Tabi imkan meselesi evden iş yapmak, hazır bir evinin olması rahat oluyor. Piskoloğa artık ihtiyacım kalmadı :D iç dengenizide yakalama şansınız oluyor böyle olunca. İmkanım olursa bir yazlık alıp bu abi gibi takılmak güzel olurdu.

Birde empati yapıp Ege’li tarafından bakın bu duruma. Biz nereye kaçsak oluyoruz.
Son on yıldır inanılmaz kaçış var Ege’ye hatta İzmir’e.

Serbest çalışma imkanına sahip veya yeterli bir sabit geliri olanlar için güzel bir seçenek, diğerleri içinse güzel bir fantezi...

@MeG senin ortacada olduğunu biliyordum. Ama ortacayla önceden bir bağlantın var mıydı? Yoksa bir yabancı olarak mı yerleştin bilmiyorum. Arsa fiyatları arttı mı? Gökhan abi bir yer var, çok uygun :D kaçmaz denilecek yerler var mı? oralarda :D Sonradan gelen arttı mı? Biraz bilgi verebilirmisin?

@F_P_G_A ben çok eskiden veri çevremdekilere şehrin tehikelerinden bahsediyorum. Bir yokluk, kıtlık, sıkıntı durumunda Walking Dead dizisini yaşarız, buradan uzaklaşmalıyız diyorum... ama sadece laf, icraat yok... 15 Temmuz günü Trabzondan şehre giriş yaptıktan sadece 2-3 saat sonra köprüler tutulduğunda, Walking Dead gözümde canlanmıştı :) Neyse ki uzun sürmedi... Allah göstermesin bir deprem durumunda kesin yaşanacak bu durum, kovid-19 ile biraz kendini gösterecek gibi. Özellikle nüfusu fazla olan şehirleri beslemekte önümüzdeki dönemde sıkıntı yaşanabilir (sadece biz değil, dünya çapında). İstanbul gibi şehirlerin sıkıntıları saymakla bitmez... Yani bizde arkadaşlarla bakıyoruz ama sadece bakıyoruz... Çünkü icraat için paylaştığım videodaki gibi oraya gidip, araştırma yapmak, bir süre kalmak gerekiyor ki, bunu yapmamız zor. Ancak çok güvenilen, bir eş dost, "abi bizim kayınçonun, şöyle güzel bir yeri var, satıyor, tam sana uygun alalım mı sana" demesi lazım :D Arada böyle muhabbet açıp, gaza getirecek birilerini bulmaya çalışıyoruz (şimdilik).

@Amigaesref: eğer o arkadaşın diğer videolarını izlersen o güzelim arsayı, evi, havuzu vs. çok uyguna yaptırdığını görürsün...Harcadığı paraya, İstanbulun en kenar mahallesinde, gece kondu vermezler insana. 8 dönem arsa içinde, havuzlu o ev çok hesap yapmadım ama sanki kabaca 250.000TL'ye falan mal oldu. O arkadaşın çevreyi etüd etmek, incelemek için tuttuğu bir ev var. 7-8 dönüm arazi içerisinde evin kirası 1000 TL'ymiş, yeni 1100 TL olmuş :D yani bunlar para değil demiyorum. Ama  USD 7 TL :D

@mrmojorisin: o açıdanda düşünüyor insan. Ama ege hala çok geniş ve boş alanlara sahip. zaten paylaştığım videodaki arkadaşın dediği gibi 7-8 dönüm ve çevresinde kimselerin olmadığı araziler en güzelleri.

Videodaki arkadaş, Maşallah çok iyi iş çıkartmış. Allah gönlüne göre vermiş (bir hayvan sever olarak, Allah yolunu açmış belki de). Herkes yapamaz. Ben yapamam. Ama heves ediyor insan...

Aslında bu kararı etkileyecek büyük 2 kriter var:

1. Gelir ve çalışma zorunluluğu durumu,
Eğer sabit bir geliriniz varsa yani büyük şehirde çalışma zorunluluğu yoksa büyük bir kriteri aşmış olursunuz. Makul bir gelirle bir kasabada bile gayet iyi bir hayat yaşanır tabii 3-5 yılda bir arabayı yenilerim beklentiniz yoksa !

2. Okul çağında çocuğunuz olup olmadığı.
Bu konuda aslında yukarıdakiyle de alakalı. Eğer okul çağında çoğunuz var ve özel okula gönderiyorsanız işte o zaman her şey çok değişiyor. Hem bir köyde yaşayabilecek gelirden çok daha yüksek bir gelire ihtiyaç duyuyorsunuz hem de yakınlarda iyi bir okul olması gerekiyor. Ki her ikisini de sağlayabilenlere mucize gerçekleştirmiş gözüyle bakıyorum.

Evet...iki önemli kriter...Egede yaşayanları inceliyorum, genelde ya çocukları yeni olmuş, ya yeni evlenmiş ya da çocuksuz aileler. Bugüne kadar izlediğim videolarda, kızım ya da oğlum buradaki xxxxx okuluna gidiyor diyen görmedim :D Çocuk konusu biraz sıkıntı.

Gelir konusuna gelince, bugün dinlediğim bir çift vardı. Diğer çiftçilerin bahçelerinde günlük olarak meyva/sebze toplamaya bile iş olarak gidiyorlarmış. Çok eğlenceli ve güzel diyordu :D Ayrıca el işi ürünler yapıp internetten satıyorlarmış. Çiftçilik/arıcılık yapanlarda var. Ama bunlar herkesin yapabileceği işler değil. Ben yapamam mesela :D Şükür ki, uzaktan çalışabileceğim bir işim var. Bilişim sektöründekiler bu konuda sanki biraz daha şanslı. Biraz önce başka bir videoda eczacı bir arkadaş vardı, köyde eczacılığa devam ediyormuş. Oralarda da aranan temel meslek grupları sanırım daha şanslı.

Her gün youtube'dan açıp çalışırken bir iki video izliyorum... Bizimlki heves... çok kolay da hayata geçiremeyeceğiz herhalde. Ama davulun sesi uzaktan çok güzel geliyor kesinlikle.

Bilişim sektöründekiler 'LAFTA' uzaktan çalışabilirler. Bugün hiçbir iş yeri haydi dediğinde 1-2 saatte ofise gelemeyecek biriyle çalışmak istemezler ama bunu telaffuz da etmezler. Ben bilişimciyim ama ülkemizde bilişim sektörü İstanbul dışında iş imkanı olmayan birkaç alandan biridir herhalde.

Yurt dışından proje alıp yönetebilirsiniz ama artık yurt dışı firmalar da Türklere iş vermiyorlar maalesef.

Ben doğma büyüme Zonguldak’ta ikamet ediyorum. 35 senedir dedemin evinde büyüdüm ve artık büyükler göçünce evde ben  oturuyorum. İki katlı, müstakil küçük bir araziside var şehir merkezine yürüme 5 dakika mesafede köy hayatı yaşıyoruz diyebilirim. İstediğim şeyi yapabiliyorum son ses film ve mizik, hobiler, küçük bir atölye, yazın pazara gitmeyecek kadar tarım.
Buna rağmen benim de ciddi ege hayallerim var ama mecburen emekliliği bekliyorum on sene kadar kaldı. Maalesef Zonguldak'ın havası kömürden dolayı pek iç açıcı değil ekmekli olmadan araziyi evi hazırlayıp öyle kaçmak istiyorum.

@hakkan : haklı olabilirsin. Çok dar bir perspektifte baktım belki de...

şu aşağıdaki örnekteki arkadaş bilişim sektöründen. Tabii ki, oldukça sıradışı bir arkadaş (Kendi evini yapacak kadar).
 - müthiş bir arkadaş gerçekten-maşallah.

https://www.youtube.com/watch?v=wcQW961dzjs (https://www.youtube.com/watch?v=wcQW961dzjs)

 :)evli ve çocuklu olunca böyle keskin kararlar veremiyor insan sadece imrenmek kalıyor bizim için ama benimde hayalim diyebilirim ....

Aydın'da doğmuşum ve 1970 yılında İstanbul'a göçmüşüz. Son 1-2 senedir "ben Aydın'a taşınacağım" lafı ağzımdan düşmez oldu. İstanbul'un havasından, gürültüsünden, pahalılığından sıkıldım artık. Faturalar ayrı dert, kirası ayrı dert. Yiyecekleri ayrı bir dert. Pazardan sebze, meyve alırsın haftası gelmeden bozulmaya başlar. Zaten hiç birinin lezzeti de yoktur.
Şu anda işsizim ve emekli olmama 2 sene var. Artık ciddi ciddi düşünüyorum İstanbul'dan kaçmayı. Aydın, Muğla olabilir ama şehirden uzakta bahçe içinde bir yer olmalı. Köyde ev var (Isparta), yazın çok güzel ama kışın duramam. Özellikle kışları ılık geçen yer istiyorum.   
Bahçesinde yeşillik, domates, biber, fasülye, kabak vs.. yetiştirip yemeklik ihtiyacımı karşılarım. Emekli maaşıyla krallar gibi geçinirim. Bir kaç tavuk, koyun vs.. 
Bu hayalimin gerçekleşmesi için emekli olmam lazım. Ama en büyük sıkıntı çocukların okul, iş hayatı durumları olacak. Büyük kız üniversite sınavına girecek ve İstanbul dışını istiyor. Küçükler ise lise 3'te.
Sabah kalktığında bahçeye çıkıp mis gibi temiz havayı ciğerlerine çekeceksin, gözlerini kapayıp kuş cıvıltılarını dinleyeceksin.
Umarım bir gün gerçek olur.

İnşallah... Ben şimdilik bu konuda bir şeyler yapanların videolarını izliyorum :D Başaran başarmış... Sen çocukları Üniversiteye yolladığında emekli de olmuş olacaksın... Kaçmak için şimdiden hazırlıklara başla :D

Bende çocuk yok. Köye yerleşme kararı alırken en büyük etken bu oldu tabi.
Kolayca gerçekleştirebildik bu hayalimizi.

Biraz yaşantımdan bahsedeyim. Bugüne kadar pek anlatmadım yazmadım. Büyük şehirlerde yaşayan arkadaşlar üzülmesin diye .



Benim buradaki en keyifli geçirdiğim zaman dilimi Eylül ayında okulların açılması ile başlıyor ve bir dahaki Haziran'a kadar devam ediyor.

Bu aylarda tam anlamıyla doğa da biz de rahat nefes alıyoruz. Gürültü yok, yazlıkçılar elini ayağını çekiyor.

Yaşadığım yerde tüm yıl boyunca sadece 5-6 aile kalıyor.

O yüzden yaz aylarının çabucak geçip gitmesini bekliyoruz hep.


Arka tarafta küçük bir tarlamız var. Kardeşim ekiyor daha çok. Pek yardım edemiyorum.
Ama mahsül bereketli. Domates patlıcan biber soğan karpuzumuz var. Sarmısak roka kabak var.
 

Çok fazla balık sever ve tüketirim.
Zaten balıkçı köyünde yaşıyorum. Balık bol. Ben pek meraklı değilim balık avlamaya ama amcam periyodik olarak her gün ağ bırakıyorlar.  Balıksız kalmıyoruz.
Hiç olmazsa bile yukarıdan mezattan alıyorum. Taze. Her sabah saat 11 de balık mezatı oluyor.


6 tane tavuğumuz var. Mavi yumurtlayan da var bir tane. Astım rahatsızlığım için mavi yumurta iyi geliyor.

2 tane köpeğimiz var. Biri Border Collie diğeri French Bulldog. Ateş ve Bozo.
Köpeklerimi çok çok seviyorum. Onlarsız bir hayat asla düşünemem. Hatta köyden bir köpeği daha aldık bahçeye. Aşılarını yaptırdık. O da Arap. Artık 3 oldu köpeğimiz.

Bozo pek yürüyemiyor hemen yoruluyor ama Ateş ile sabahları erkenden çıkıp ormana girip dolaşıyoruz. Hava sıcak ise Körpınar da denize girip çıkıyor. Serinliyor.
Sarı bir kedimiz var ismi henüz yok. Pencereye geliyordu hep. Mama verdik filan. Şimdi alıştı, o da aileye katıldı. J-Hatta iki tane de yavrusu oldu. Daha çok küçükler.


Bahçeye bir taş fırın yaptırdım. Güveçte bir şeyler yapıyorum arada. Yemek ile uğraşmayı çok seviyorum. Eşim ekmek yapmasını bayağı öğrendi. Ekmekleri o yapıyor.
Ama harbi köy ekmeği...

Bahar aylarından itibaren yemekleri genelde ormandan odun toplayarak bahçedeki ocakta odun ateşinde yapıyoruz. Kahveyi bile.

Küçük yerde yaşamanın tecrübe ederek en sevdiğim yönü anladım ki insan ilişkileri.
Herkes birbirini tanıyor. Böyle olunca hayat biraz daha kolaylaşıyor.
Mesela kasabada balık satan çocuk " Abi kopez vermiyim sana pek iyi değil " diyor artık :)
Ya da zeytin ağaçlarının altında küçük bir esnaf lokantası var. Şaban abi. Yiyoruz içiyoruz. Para unutmuşuz. Sonra veriyoruz.
Bu tarz bir sürü şey. Bunları maalesef İstanbul'da unutmuşuz. Şimdi karşılaşında hoşumuza gidiyor.
Mesela basket oynuyoruz, kasabanın Halk Eğitim müdürü, Savcısı, polis bir arkadaş. :)

Köyde yaşamak çok güzel. Gerçekten.

Ama hiç sıkılmıyor musun derseniz. Tabi ki sıkılıyorum bazen. İnsan şehrin de koşuşturmasını özlüyor. Bunun için de İzmir'e gidiyoruz. Anneme. Evi merkezde Hatay'da.
Alsancak'a iniyoruz. Kıbrıs şehitleri'ne bir bakıyoruz. Kordon'a Kemeraltı'na.
Tekrar köye, sessizliğe döneceğimizi bildiğimiz için şehrin kalabalağı daha bir ihmal edilebilir hatta hoş geliyor artık.

Önümüzdeki yıllarda işlerimi biraz daha kontrollü olarak azaltıp kendime ve aileme daha da fazla vakit ayırmayı planlıyorum.


Bilim kurgu kısa bir film yapmaya çalışıyorum bir süredir mesela. Ekipman topladım. Çekiyorum beğenmiyorum bir daha çekiyorum filan.

Burası film çekmek için çok fazla olanak sunuyor.
Terkedilmiş Rum köyleri. Orman içinde kullanılmayan türbe, cami vs. Çok güzel mekanlar var.




Fakat İzmir ve civar köylerinde de yaşamak çok da kolay değil artık.
Mesela ben Karaburun'dayım. Buranın yolu yapıldı. Yazın özellikle hafta sonları inanılmaz bir kalabalık var.

Son zamanlarda insanlarda bir taş ev merakı hasıl oldu. Bu talep çokluğu buradaki arsa, ev fiyatlarını uçurdu.

Kasabada fiyatlar İzmir'i aratamayacak durumda oluyor yaz mevsiminde.

Fotğrafta koyacağım ama inanın görüntüler ile sizi de üzmek istemem :)
Umarım yakın zamnda sizde hayalinizdeki yaşantıyı gerçekleştirebilirsiniz.

Bu arada bir not düşeyim.
Kendime şu an içinde olduğum yaşantının imkanını sağlayabilmek için 30 yıl boyunca İstanbul'da çok çok çok çok çalıştım.
Gerçekten çok çalıştım.

  Bende biraz bu konularla ilgili birşeyler yazayım.Benim birader güneyde bir ilimizde yaşıyor.Yeri yazmama gerek yok.Yanında 20 gün kaldım.Savagery , dediği gibi çok kalabalık bir yerde değilse harika kafa dinlyorsunuz.Benim biraderin harika bir köpeği , iki tane kedisi ve çok güzel bir bahçesi var.iş zamanın dışında kendisi çok iyi vakit geçirebiliyor.

    Bende orda kaldığım süresinde içersinde mutlu oldum.En sevdiğim durum Trafik yok.Harika birşey bir yere mi gitmek istiyorsun. araban varsa sorun değil.Akşamları köpekle yürüyüş yapıp ,Denizini tadını çıkartıyorsun.Etraftaki bir kaç ev var. onlarda kendi hallerinde kibar insanlar.Bir çok güzellik var.uzun yazmama gerek yok. savagery yazdıkları gibi insan küçük bir yerde ,daha iyi sosyla ilişikilerde kurabiliyor.

    Sağılıklı , ve huzurlu yaşamak şehir dışı bir hayat olmalı herhalde.Benimde hayalimde Bahçeli müstakil , köy havası olan bir yerde yaşamak. 

    İstanbul gibi şehir , yaşamak artık insana zor geliyor.Heryer beton bina , tanımadığın bilmediğini garip insanlara aynı yerde bulunmak yada nefes almak... :(