commodore.gen.tr

Evet arkadaşlar cidden böyle düşünüyorum.

Kariyeri boyunca düşme potasındaki takımları çalıştıran Yılmaz Vural'ın çok güzel bir sözü var: "Messi'yle babam da şampiyon olur" diye. Bizimki de o hesap.

Yok koleksiyoncunun birinde 20000 civarı oyun varmış da, başka birindekiler servet değerindeymiş de falan filan. Her köşe başında retro oyun dükkanları olan, garaj satışından bir koli dolusu NES kartuşunu 5-10 dolara alabildiğiniz, her ülkenin kargo yollayabildiği, gümrük sıkıntısı olmayan, alım gücüm yüksek bir ülkede koleksiyoncu olmakta ne var ki? En ünlü koleksiyoncuların videolarını izliyorum youtube'da. Bizim salya akıttığımız sistemlere "Evim yakınındaki dükkandan 5 dolara aldım" diyor adam, bakkaldan gidip şişe su almış gibi.

Hadi gelsinler de burada koleksiyoncu olsunlar görelim. Dövizin her geçen gün arşa ulaştığı, retro oyun satış dükkanları olmayan, gümrük sıkıntıları yüzünden artık neredeyse hiç bir ülkenin kargo yollamak istediği, gelen sayılı kargolara da okkalı vergilerin yedirildiği, alım gücünün yerlerde süründüğü bir ülkede yapsınlar bakalım. İşte o zaman anlarlar kimin bu işi gerçekten daha çok sevdiğini.

O yüzden benim gözümde en büyük koleksiyoncular bütün zorluklara rağmen bu işi yapmakta ısrar eden, bu işe maaşından, hatta çoluğunun çocuğunun rızkından kısıp para ayıran,  üstüne de cücük kadar odalara sığdırmaya çalışan Türklerdir.

Çünkü sevgi ne demekti, sevgi emek demekti ;)

Keşke ülkede bir elin parmaklarını geçen sayıda gerçek koleksiyoncu olsaydı. Gerçekten titiz ve düzenli şekilde koleksiyon yapan çok az insan görüyorum. Geneli bilinçsiz bir şekilde ne bulsa istifliyor. Belirli bir tema takip eden, elindekileri sağlam kondisyonda tutmaya çalışan çok az. Bit pazarından 3-5 tane cihaz denk getiren  koleksiyonerim diyor.

Emre iyi hoş güzel lakin, zaten adamların sömürge demeyelim de benzeri, türevinde geçimlerini sağlayan bir ülkeyiz. Adamların yeterince sömürgesi var, kefiyleri yerinde geçim derdi yok. İş yetiştirme dertleri yok, yarını düşünme dertleri yok, koleksiyon işine vakit ayırabiliyorlar, biz çalışmaktan eve zor gidiyoruz.

Birde yabancıların malı kiymetli adamlar bakıyor malı bir şekilde flea bazaar/garage sale vs yerlerden temin edebiliyorlar. Bizde temin etmek zor, ayrıca retro ürünleri takip etmedin mi direk geri dönüşüme gidiyor. İş itibariyle dışarıda olduğum zaman hurdacılara uğruyorum güzel fiyatlarda veriyorum lakin illa parçalanıyor yakın zamanda snes/ ve gameboy advance orjinal kasetlerini parçaladılar o kadar uyardığım halde, /amiga/atari/pc parçalanma olaylarını saymıyorum bile yani türkiyede toplama işi biraz zor.Bizim bit pazarlarıda sıkıntılı cihazlar abartılı fiyatlarda. Araç piyasası gibi şahine ilanda 40.000 tlyi gören reno clioyu 80.000 tlye koyuyor.


Birde yabancı meraklısı olmuşuz. Yerli malı tercihi çok az, dışarıya döviz çıkışı çok fazla, şuan evde kullandığımız çoğu ürün yabancı firmalara ait(dondurması, temizlik ürünü,cipsi, meşrubatı, bisküvisi, fındık kreması) yerli malını insanlar tercih etmiyor. Daha kaliteli ürünlerimiz var. İkamesi olmayan mallara birşey demiyorum. birde üretici değil tüketici topluma dönüşmüsüz doviz yükselmesi çok normal bir durum.

knighTeen87'e aynen katılıyorum. ABD'de, Avrupada koleksiyon yapmak gerçekten çok kolay. ABD ya da avrupada yaşayan insanla karşılaştırdığımızda çoğu zaman aynı ürüne onlara nazaran 3 kat ödüyoruz. üstüne üstlük gümrük ve ürünün bize kadar sağ salim gelme riski var. Daha 1-2 ay önce aldığım bir ürünü, kargoda gördüğü zarardan dolayı yeniden aldım (bugün elime ulaştı).

Senin değinmediğin ama kanımca çok önemli bir konuda özellikle koleksiyona ayırdığımız mekanların farklılığı. ABD'de koskoca bir garajı kendi için düzenleyen insanlar, ya da bir kaç katlı evlerinin bir katını labaratuara çevirenler ya da retrobright için evinin bahçesini kullanabilirlerken, ne yazık ki çoğumuz cihazları koyacak oda bile bulmakta zorlanıyoruz.

Diğer ülkelerle, gelir farklılığımızı dile getirmeye sanırım gerek bile yok. Commodore SX-64 bir ABD'li için 300TL... Bizde 300TL olsa, herhalde hepimizde en az birer SX-64 olurdu :D

 Türkiyede koleksiyon yapan, ciddi olarak bu konuya eğilen, emek eden, çabalayan herkesi tebrik ederim... Zor iş... Allah kolaylık versin.

Benim de görmek istediğim başlıklar bu türden açıkçası.Çünkü bu başlık Türkiye gerçeklerine değiniyor.Kesinlikle aynı fikirdeyim.

Aşağıdaki videoyu izlediğimde çok etkilenmiştim. Tek bir paket açıyor. İçerisinden onlarca şey çıkıyor :) Bizde olsa bu paketin gümrükten çıkma şansı olmazdı. Gümrük müşaviri olsa bile gerçekten çok zordu... Mekan 10 numara, bir paketin direkt eline gelmesi 10 numara (büyük ihtimalle direkt ulaşmıştır)...

https://www.youtube.com/watch?v=gf_drGrMOkQ (https://www.youtube.com/watch?v=gf_drGrMOkQ)

Fatih hocam bu dediklerine ben de katılıyorum.

Çok teşekkür ederim hocam.

Ben katılmıyorum... Konuyla alakasını çözemedim. Alışveriş alışkanlıklarımızın döviz kurunun çıkmasında etkili olduğunu düşünüyorsanız yanılıyorsunuz. Döviz kişisel tercihlerimiz nedeniyle çıkmıyor. Hele ki ithalatın olabildiğince kısıtlanmaya çalışıldığı günümüzde, istesenizde bireysel olarak yurtdışından alış veriş yapamıyor, yapmamaya çalışıyorsunuz. Diğerleri ise siyasilerin tercihleri, bireysel olarak pek yapabileceğimiz bir şey yok. Bu tür itirazları farklı platformlarda seslendirmek daha doğru olur.

Gökhan hocam alışveriş tercihleri kuru etkilemesi Konu açılmışken benim düşüncem olarak yazayım dedim, çok farklı etmenler olabilir az çok etkileyen konular olabilir, üretimin ülkede yapılmaması veya yapılsada hammadenin %99 un yurdışından vs getirilemesi diğer etmenler etkileye bilir. Tabiki kısıtlamaları
hoş karşılamıyorum. Bireysel olarak elimden geleni kendimce yapıyorum ama başkası niye sen yapmıyorsun deme şansımız yok kimseye kimsenin karışma hakkı yok sadece kendi açımdan fikir beyanı , zamanında ebaydan binlerce cihaz alıp şimdi alamamak veya alsamda dehşet kur farkından birşey yapamamak çok kötü oluyor.