commodore.gen.tr

Su iki screenshot'a bakiyorum... aralarinda 25 yil zaman var... ama bana yine de Manic Miner daha guzel, eglenceli ve masum geliyor. Cocugum olsaydi ona da bu iki oyundan birisini oynatacak olsam hic dusunmeden Manic Miner'i secerdim... Tabi okulda herkes onunla dalga gecerdi herhalde ama ne yapayim...galiba ben eski kafali bi ihtiyara donustum...

(http://hdwarriors.com/images/stories/godofwar2.jpg)

(http://www.fraserking.co.uk/spectrum/screenshots/Manic_Miner1.png)

Eski kafalı ihtiyara dönüşen sadece sen değilsin merak etme :D

alakası yok bir şey de sanat veya başka değerleri olması için onun son teknoloji ürünü olması gerekmiyor...oyun oynamak grafik oynamak değil sonuçta ...sana katılıyorum

hepimiz eski kafali ihtiyarlara donusuyoruz ... yakinda Lw3d baskanliginda bir heyet olusturalim derim ben  :D

Ihtiyar Heyeti :P

bkz. http://tr.wikipedia.org/wiki/K%C3%B6y_ihtiyar_heyeti (http://tr.wikipedia.org/wiki/K%C3%B6y_ihtiyar_heyeti)

Öte yandan ben hala gencim :P

Bu sitede gezinenlerde sıkça görülen, yaygın bir hastalık...
Tedavisi yok...
İlacı: Evde bilumum kullanma tarihi geçmiş cihaz bulundurmak. Fırsat buldukça oynamak... :)

Ben God of War'ı kendim oynar çocuğa da Manic Miner'ın aşağıdaki Remake'ini oynatırdım.  Şimdi ben hangi kategoriye giriyorum? İhtiyar heyetinin kendine müslüman üyesi kategorisine mi?

(http://headsoft.com.au/images/mmllnds.png)
Manic Miner in the Lost Levels (http://headsoft.com.au/index.php?category=mmll)

Aslında konu defalarca burada da muhabbeti dönmüş olan "bilgisayar oyunlarındaki ruh ve yaratıcılık yerini yeni oyunlardaki boş grafiklere mi bıraktı "sorusunu tekrar deşmek.

"Bir zamanlar herşey grafik değildi" diye başlayan bir C64 müzik tribute videosu vardı.Aynen orada da gösterildiği gibi artık bilgisayar oyunları tamamen donanım iteleme araçları haline gelmiş durumda ve bu konuda tamamen kapalı olmadığımdan dolayı inceliyorum , ciddi ciddi şu güzelim grafiklerden hiçbir fayda sağlanamıyor.

Yalnızca göze güzel görünüp mekanları daha detaylı inceleme fırsatı sunsalar da işin bütün mekaniği vur-kır-öldür mantığına indirgenmiş. Kaldı ki Turbo gibi çok çok başarılı bir grafiker bile üç boyutlu oyunlardan hazzetmediğini söylüyorsa demek ki yalnız değiliz.

Ben bu gelişimi yakından inceleyebilmiş bir jenerasyona dahil olduğum için mutluyum.Çünkü master system gibi konsollardan playstation 3'e kadar uzanan -resmen mağara adamından medeni insana doğru evrimleşme gibi- geniş bir yelpazeyi çıkış tarihlerinde inceleme fırsatı bulabildim.Ama hala haftasonu Boulderdash açıp sabaha kadar gerçek bir C64'ten oynuyorsam eksik birşeyler var demektir.Pc düşmanı olduğum düşünülmesin , bir Fallout yada Sanitarium gibi şaheserler pc platformuna aitlerdi ama aylarca karşılarında büyük keyifle oturmama rağmen tamamen software grafikli oyunlardı.Bence "ruh" zaten 97-98 yıllarında bırakıldı çünkü incelerseniz şaheserlerin o tarihlerde çıktığını , sonrasının tamamen basmakalıp fabrikasyona döndüğünü farkedebilirsiniz.

Özetle yalnız değilsin , sayıları az olsa da bizim gibi ler var...

@CommodoreFan

Birçoklarına göre bu bahsettiklerimiz müzik ve sinema endüstrisi için de geçerli (artık müzik kalmadı, sinema kalmadı vs vs).

Bir örnekte arabalar onlarda da ruh kalmadı.

Kendimize karsilastirma yapabilecegimiz, söyle bir 20-30 yil öncesi (50'ler, 60'lar) video oyunlari olsaydi, o zamanin cocuklari ayni seyleri bizim zamanimiz icin söyler miydi acaba? Biraz da bir seylerin tam baslangicinda oldugumuz icin rakipsizligin avantajini kullaniyoruz sanki :)

Bence olay yine insanda biter.Mesela 1970'li yıllardaki kitap okuma oranıyla şimdikini kıyaslarsak gülünç rakamlar ortaya çıkıyor.Belki de o zamanlar teknolojinin haberleşmeyi bu kadar kolay hale getirememesi bilgiyi daha değerli kılıyordu,bilemem.Ona göre de dünya görüşü tabi,ne kadar ekmek o kadar köfte.

Mesela Cem Karaca'nın ya da Yeni Türkü'nün 70lerde yaptıkları müziğin hem kalitesine hem de şarkı sözlerine bakın , bir de şimdiki abuk sabuk zırvalara.

Ya da Banker Bilo gibi 1980 yılında çevrilip hala -belki de ülkenin halini en şeffaf  anlatan filmlerden olduğu içindir- izlenen bir filmle bir de 30 sene sonra Recep İvedik'i düşünün,kim adını hatırlayacak ?

İkisi de komedi filmi ama yıllarla beraber gelişmesi gereken bilincin ve kalitenin nereye kadar düştüğünün -ya da kasti düşürüldüğünün- kanıtları.

Yani ben de katılıyorum bakın bir Jethro Tull'ın "Thick as a brick" albümüne , bir de şimdiki tamamen synthesiser gösterilerine.Nereden nereye ?

isin bir de su yonu var ama; zamaninda bu bizim unutamadigimiz oyunlari bizim kadar heyecan ve keyifle onbinlerce kisi de oynadi... ama onlar gelisen ve degisen teknoloji ve trendlerle beraber coktan geride birakti bu bizim unutamadigimiz oyunlari, bilgisayarlari ve teknolojileri... oysa biz? biz neden boyleyiz  :)

olay sadece kalite meselesi olsaydi, o zaman bu gun hala herkesin o oyunlari oynuyor, hatirliyor, o bilgisayarlari kullaniyor olmasi gerekmezmiydi?

cocugum veya cocuk yasta yegenim filan yok ama bu gunun cocuklarinin onune c64 veya sinclair'i koyup zamaninin en iyi oyununu yuklesek, bunu oynamaktan keyif alir mi merak ediyorum bazen.

BU soru benim de kafamı kurcalıyor :D

Ben yeğenlerimin üzerinde Sensible Soccer denedim... Saatlerce keyfile oynadılar...

En çok ilgilerini çeken ise hayatlarında ilk defa gördükleri Joystick ile oyun oynayabilmek oldu... :)

Benim yeğende Sensible Soccer ve Jaguar XJ220 hastası :D