PEK çok arkadaşımız gibi benim de ihmal ettiğim bir şeydi tanışma forumuna yazmak. Bu tatsız gecikme için özür diledikten sonra başlayayım Commodore maceramı anlatmaya...
Adım Kaan, 76 doğumluyum. Memleket Kocaeli-Darıca fakat 15 yıldır İstanbul Anadolu Yakası'nda ikamet ediyorum. 80'li yıllardı. İlkokul sıralarına devam ederken komşumuzun oğlunun Commodore 64'ü ve bir başka komşumuzun Sinclair ZX Spectrum'u ile tanıştıktan sonra başladı Home Computer maceram. Casio GameWatch saatleri, WELDE diye satılan dandik GameWatch'ları ve Atari salonlarınrdaki RiverRaid maceralarını saymazsak öncesi hesap makinesinde LEBLEBI yazmaktan öte değildi.
Uzun uğraşlar sonucu rahmetli dedemi ikna edip eve bir Commodore 64C aldık. MultiIce kartuş vs derken iş; bölgedeki bir kaç Atari salonunun da Commodore'a terfi etmesiyle benim üç beş kuruşa oyun kopyalayarak para kazanmama neden oldu. Tabii biriken para kısa süre sonra Commodore 128'e dönüştü. Commodore 128 büyüleyici bir aletti, çözülecek çok yönü vardı. 64'te yalnızca oyun oynarken 128 beni Basic'in büyüsüne kaptırdı. Dönemin dergilerindeki Basic eklerinden 10 bin satırlık programları üşenmeden yazdığımı hatırlıyorum. Tabii çok seferinde kayıt bile edemeden elektrik idaresinin azizliğine uğrayarak. Neyse ki 1571-II geldi de kurtardı beni...
Sonraları Gebze'de iki kardeşin işlettiği (İtfaiyenin yanı) bir Commodore - Amiga dükkanında Amiga 500 ile tanıştım. Tabii ki Commodore 128'i elden çıkartmak gerekiyordu. Oyun sattığım dükkanlardan birine verdim 128'i hem de Amiga parasına

Ve 500 benim için biraz da hardware ile tanışma vesilesi oldu. Hangi çip ısınıyor diye kontroller yapıp arızaları kendi başıma gidermeler, Yazıcıoğlu'ndan aldığım Agnus çipi kendi başıma takmam falan o günlerde pek çok çocuğun cesaret bile edemediği şeylerdi. Amiga 500'üm benim bu aşırı özgüvenimle elime havya almam sonucu sizlere ömür oldu. Chipram hack olayını anlatmıştı Amiga Dünyası dergisi. Bazı 500 boardlarında chip ramlerin arasında birer tane daha takılabilecek boş entegre yuvaları vardı. Ben bir 512K ekstra ram kart daha alıp söktüğüm ramleri oralara lehimlemeye çalışırken A500'ün boardundaki yolları kopardım. Tabii elveda Amiga...
Baktılar ben üzülüyorum babam bir 386DX2 getirdi. Dosshell, sonra Windows 3.1, sonra 95...
Attan inip eşeğe binmek gibiydi. Gözüm hep bir Amiga arıyordu. Özellikle de Amiga 1200...
Ama olmadı PC babamın da işine geliyordu. Çünkü iş yerindeki AutoCad gibi programları kolaylıkla çalıştırabiliyordu. Pek tabii Amiga'da da benzeri programlar vardı ama iş yerleri PC kullanıyordu...
Ve aradan yıllar geçtikten sonra bir Amiga 1200 bulup yeniden aranızdayım. Henüz sistem denemenin ötesine geçemedim, internete bile bağlayamadım ama ne yapabilirim bakacağız.
Herkese gecikmiş bir merhaba...
Bu merhabada desteklerini esirgemeyen başta İlkay ve Şafak olmak üzere tüm dostlara teşekkürler...