commodore.gen.tr

Zaman ne kadar hızlı geçmeye başladı .Dün daha biz değil miydik commodore oynayan . Hic bugunun gelecegini  dusunemeden kendimi 40 yaşında buldum. Korktugumdan degil ama buyuklerimiz hayat cok kısa derlerken ne demek istediklerini cocukken anlamiyoruz ya orada kaciriyoruz ipucunu galiba  :(

Ben büyümedim ki hala çocuğum 😂😂

:)

50 yaşında oldum daha dün gibi ilk commodore umu aldığım gün ilk sigortası atmıştı ne ağlamıştım bozuldu diye

:D Benim elektronikçi arkadaş da adaptörün sigortası atmış ama beni kandırmak için cihaz ölmüş demişti çok üzülmüştüm, sonra basit bir tel lehim işi ile halleti, yüzümde güller açtı.

Hiç büyümeyelim hep böyle kalalım, böyle güzel. 8)

commodore amiga atari spectrum kullanalar yaşlanmazlar hesasında bunları bırakırsak yaşlanınırız

Yaş 48, Annem halen çocuk muamelesi yapıyor.😀 Bu retrolar yüzünden galiba.. 😀

bizim için en büyük hediye   geçiş döneminde  yaşamamız..   tv  nin siyah beyaz  olduğu  dönemide  yaşadık.  öğlen  4 de  açılıyor du..  pazar sabahları  10 da  10  da kalkar  uçan kazı  voltranı  izlerdik..  sonra renkli tv lerde  geldi..  tv2  nin yeni açıldığı zaöanı hatırlıyorum herkez de tv 2 anteni alma telaşını.. şimdi yüzlerce kanal  iptv ama tat yok..    ilk  comodore  64  ümü ladığımda    mahallede bir tek  bende bilgisayar  vardı..   jetonlu  çalışan ankekörlü telefonları da biliyoruz  4,5  g  ile  nete  bağlanan  telefonlar  tabletler  şimdi  çebimizde..    en büyük  hediyemiz  kıyas  yapabilmek..    yaşadıklarımızı  kıyas  yapabiliyoruz..   mahallede  boş  arazilerde  ki ozamanlar ist de cok boş arazi vardi.. bu boş arazilerde  mahalle macıda  yapdık dokuz aylıkda  oynadık..şimdi  12  - 1  halı sahada  maç da yapıyoruz.  kıyas  yapabiliyoruz...   aslında   bu retro olayına  bağlanmaımızn  cok sevmemizin bir nedenide o günlere duyduğumuz  özlem  hasret  değilmi içimizdeki çocuk hala  o günleri istiyor   arasıra  o cocukla  vakit geçirmek için değilmi bunca emek.. özlem..  bu ruhu  cocuğuma da aşılamak  ve  ona bırakmak  en büyük  hazine  olacak benim için...   asla  unutmuyorum   c64  ümü  ilk aldığım günü   tren ile  bakırkoye   bakırkoy bilgisayara  oyun cektirmek için   heyecanla  gittiğim  o günleri  sirkecide doğu banka  altın handa  dolasarak hayran   hayran a500 lere  baktığım  o günleri...  daha dün gibi  ama  30 yıl geçti...  o günleri yaşamak büyük ayrıcalıkdı ..

Aynı şeyleri mi yaşıyoruz nedir? Çok güzel anlatmışsınız hocam.

Gün güneşli insanlar neşeli sende gel oynaa.... :) Duydugumda kendimden geçiyorum. Freedom abi sana o konida özendim benim annem bana her zaman büyuk adammışım gibi davranmıştır. Cok sıkıcı :)

TRT İstiklal marşı ile açılıyordu.
Haberlerin Başında sanırsam 9 defaydı dıng,dıng.... diye bir ses effekti vardı.

trt  de  kapanırkendi sanırım  istiklal  marşı  varken  hazır ol a geçen bir  nesiliz biz.    hazır olda  dinlerdik  o istiklal marşını ...  ne mutlu  ne güzel  günlermiş....... 

Duygulara tercüman olmak... O dönemin bizim nesile en büyük armağanı sanırım çocuk kalabilmek. Herkes retroculuk diyor ama ben buna çocuk kalabilmek diyorum. Ne zaman Amiga'mın adaptöründen power tuşuna bassam Einstein amca mezarında gülümsüyor. Aradan kaç yıl geçmiş olursa olsun anında 80'lere, 90'lara ışınlanıyorum. Etrafımdaki gerçek dünya bir anda etkisizleşiyor. Etrafta çalışan tek bir Commodore, Amiga, Atari, Sinclair kalmadığında içimizdeki çocuğu kaybetmiş olacağız. Dünya değişebilir, buyursun değişsin. Bir power tuşuna basmaya bakar her şey... Duygulandım. Kalın sağlıcakla... Adile teyze, "Hadi kuzucuklarım uyku saati" diyor ama, biz çaktırmadan yorgan altından TV izlemeye devam ediyoruz İstiklal Marşı çalana kadar...

biraz karamsar bir yaklaşım olacak ama şairin dediği gibi ..öleceğiz ne çare. .

"Cennette Amiga var mıdır baba?" :)

ben gidebilirsem a500+ custom made bir tane isterim disketli ama :)

:)