commodore.gen.tr

2010 yılının yaz ayları ve benim gayet de korsan oyun tükettiğim dönemler. Kendime yeni bir PS2 oyunu almak için İzmir – Çankaya’ya gitmiştim ki Çankaya'nın o zamanlar İzmir’in Silikon Vadisi olduğu dönemlerdi. Hatta bir keresinde bir arkadaş için Mp3 çalar ararken sorduğumuz satıcı “Mp3, Mp4, Mp5, Mp6, Mp7, Mp8, hepsi var abi” demişti hiç unutmam.

Her neyse, yırtık bir kartona olabilecek en özensiz şekilde gazlı kalemle “PS2 OYUNLARI BULUNUR” yazan bir pasajın önüne geldim ve yazının altında duran gence PS2 oyunu sordum. “Var abi, beni takip et” diyip pasaja girdi eleman ve ben de salak gibi peşine takıldım. Ne var ki pasajın aslında %90 oranında terk edildiğini ancak içeri girince fark edebilmiştim. Habire ıssız köşelerden dönüyor ve boş dükkanların içinde geçe geçe ilerliyorduk. Oyun almaktan çok gizli bir örgüt evine gidiyor gibiydik. Gördüğüm manzara karşısında "***meseler bari" diye geçirdim içimden.

Nihayetinde üst kattaki bomboş bir dükkâna geldik. Boş dükkânın köşesinde yamuk bir koli vardı ve eleman “Git seç abi oradan” dedi. Bağırsam sesimi kimsenin duymayacağı bir yere geldiğimizi fark edince beni bir ter bastı ve dönüp deliler gibi kaçmak istedim. Ama artık çok geçti. Eleman arkamda dikiliyor ve içeri girmemi bekliyordu çünkü.

Çaresiz şekilde kaderime razı olup boş dükkâna girdim ve tavuk gibi kolinin dibine çömerek korsan oyunlara bakmaya başladım. Kolinin içinde olabilecek en boktan, ya da hiç ilgili çekmeyen, daha doğrusu satamadıkları oyunlar vardı. Fakat hiç oyun almadan gitmenin bana başka şeylere mal olacağını çok iyi bildiğimden bu fikri hemen aklımdan çıkardım, keza ben hiç oyun ayırmadıkça eleman bariz biçimde geriliyordu. Nihayetinde PS1 döneminde çok da beğenmediğim bir serinin son oyununu buldum: Syphon Filter – Dark Mirror.

Hiç yoktan iyidir diye sırf g*tü kurtarmak amaçlı oyunu satın alınca eleman rahatladı ve ben de Shawshank Redemption gibi özgürlüğüme kavuşup hemen orayı terk ettim. Büyük badire atlatmıştım. Fakat en bombası ise şu olmuştu, sırf almış olmak için aldığım Dark Mirror efsane güzel bir oyun çıkmıştı.

Üzerinden neredeyse 10 sene geçmesine rağmen oyunun CD'si halen durur bende. Her gördüğümde de ellerimle kıçımı örterim istemsiz şekilde.

Çankaya/izmir 90 ların başından itibaren oyun konsolu sektörünün can damarıydı, kopya cd sayesinde  96-2002 arası tüm vcd/ps1/pc oyun  sektörünü çökertmiştir. Orjinal oyun bulmak samanlıkta iğne aramak gibi birşeydi. İstanbul doğubank türevi gibi düşünülebilir. Sürekli polis tarafından basılır hiçbirşey bulunumazdı, en son 2 otobüs polisi doldurup ÇEŞMEYE bina yıkımlarına gidiyoruz diye çankayayı basıp temizlediler.

Hala şuan bile SÜPER nindendo /Amiga bulunabiliyor ilginç bir yer.

Süper bir anı, güzel de yazmışsın...benzeri şeyleri çokça yaşadık :D

Tahtakale geldi gözümün önüne, galiba hepimizin benzer anıları var. :)

Paylaşım için teşekkürler :)

İzmir Çankaya maceraları anlatmakla bitmez :)
Hala her gittiğimde oyun, PC parçaları ve müzik ekipmanları aldığımız zamanlar gözümde canlanıyor.

Güzel anı (yani en azından vukuatsız bitmesi güzel :D)...

Ya hakikaten şu retro uğruna ne tekinsiz yerlere ne saatlerde gittiğimizi hatırladım da (şükür covid19 var da neredeyse 1 senedir gitmiyorum) yani şanslıymışız... 

Ben de bir İzmir'li olarak yazınızı okuduğumda Çankaya civarının görüntüleri birebir aklıma geldi.

Herhalde bu kadar illegal şeyin vahası olmasından ötürü, aynı dönemler Miki filmi diye tabir edilen filmlerin envai çeşidi Çankaya'da kolaylıkla bulunurdu. Aşağıya bir arkadaşımın anlattığı böyle bir film alma macerasını diyalog şeklinde yazacağım:

-Hayırlı işler abi, ben miki filmi bakıyorum ama Türk miki filmi istiyorum. Tanıdık bildik birilerinin oynadığı bir şey olsun.
-Gel kardeşim...
(knighTeen87'in anlattığına benzer pasajın içine girilir, köşeler dönülür, metruk bir dükkanda bir bond çanta açılır. Abi içinden üzerinde bir şey yazmayan bir kopya CD çıkarır ve direk arkadaşa uzatır.)
-Kim oynuyor abi bunda?
-Ben.

(Filmde gerçekten abi mi oynuyordu, yoksa dalga amaçlı söyledi bilinmiyor tabi ama arkadaş aynı şekilde tekinsiz mekanda şansını daha fazla zorlamayı göze alamayarak parasını takdim edip çıkar.)

Benim de tahtakale geldi  :D

Bahsettiğin satıcı nam-ı değer Pala olmasın :)

Mükemmel... :D

Çankaya'nın baskın öncesi son dönemlerine doğru da İtalyan sineması filmleri (Mikili değil ama) arayan bir arkadaşla birlikte korsan CD'lerin basıldığı odaya girmiştik, daha doğrusu biz film sorunca onlar götürmüştü. Bir pasajın üst katı, çiğ köfteci dükkanlarından bile küçük bir odada, 2-3 tane yazıcılı bilgisayar ve hepsinin başında oturup CD yazdıran bir eleman. Abartmıyorum, her ülke sineması için ayrı karton kutular vardı ve arkadaşım aradığı her filmi bulmuştu.

Bundan 1-2 sene sonra da polis baskını haberinde görmüştüm o odayı. Açıkçası hayli de üzülmüştüm de. Korsan CD'cilik ülkemizde o kadar yaygındı ki kendi sıradığı alt-kültürünü bile oluşturmuştu çünkü. Torrent icat oldu mertlik bozuldu anlayacağız :D

Pala'yı tanımıyorum ama gerçekten öyle bir karakver varsa daha da komikmiş :)

şimdi siz pasajı, hitman oyununu gizlilik modunda oynamışsınız.
bir de pasaja arka sokaklar dizisi modunda dalıp,  yüksek sesle "arkadaşlar kimlikleri görelim" diyip oyunu speed run modunda pasajdan kaçabilirdiniz. ;D ;D

Ben 2000'lerin başlarında DVD filmler ve PS2 oyunlarını Tahtakale'de Asri han, Zaza han, Telekom bölgesinde 'Sami' adlı satıcıdan alırdım, en kaliteli ürünleri çıkartırdı bana, sağlam müşteriydim. Onun yanında efsane olduğu iddia edilen porno CD/DVD satıcıları da birşeyler satmaya çalışırlardı ama nafile ;)

Bir de Tomruk sokak vardı İstanbul'da..

Macerani okuduktan sonra bile kıs kıs gülmeye devam ettim.
İyiki Syphon filter CD'sini almışsın yoksa Allah muhafaza eleman sinirlendirdi.
Syphon Filter güzel bir oyun birinci oyununu bitirmiştim. Nisangahin yakın hedefine kilitlenme özelliğini çok beğenmiştim.