commodore.gen.tr

Ülkemizde üretim yapan insanlara neden destek çıkılmıyor? Ayrıca bu insanlar neden hep başka ülkelere gidiyor?

İktisat mezunu olarak gorusum su ; eger faiz vb gibi getiriler daha kolay kazanclar sagliyorsa girisimciler kolay yoldan zahmete girmeden, yatirim yapmadan paralarini degerlendirmek isteyebilir . Kabaca boyle.

Daha kazanmadan faiz sokmaları yüzünden kimse yanaşmıyor. Doları bu şekilde mi indirecekler?

Bu tez konusu olur.

Bence;
Toplumsal kültürümüz, aile içi değerlerimiz ve inançlarımız üretim yapmayı yüceltmiyor veya teşvik etmiyor. Sadece para kazanmayı zengin olmayı yüceltiyor. Bu yüzden uzmanlık gerektirmeyen al-sat ticaret gelişiyor ama (tarım ve inşaat dışında) uzmanlık gerektiren üretim gelişemiyor.

Sanırım dünyada bir tek bizim ülkemizde, "Şimdi icat çıkartma", "Amerikayı yeniden mi keşfedecelsin."... gibi ArGe'yi aşağılayan, üretimi baltalayan sözler mevcuttur.

Dün televizyonda blok blok ham mermerlerin Çin'e ihraç edildiği haberini gördüm üzüldüm.

En basit bir şeyi bile Çin'den getiriyoruz. Yiyeceklerimiz bile artık, yabancı menşeili.

Daha iyi yaşam standartları sunan bir ülke kabul ettikten sonra, insanlar neden burda kalsın ki? Burada üretimi değer görmeyen insan, kendi değer görmeyen insan elbette ilk fırsatta çıkıp gidecektir. Üretimin desteklenmemesini siyasi,kültürel,dini birçok sebebe bağlayabilirsiniz. Forum kapsamı göz önünde bulundurulduğunda detaylı bir açıklamanın olumsuz karşılanacağını düşündüğüm için detaylandırmıyorum.
Yurtdışına gitme konusunda da iş tamamen mutluluk refah ve standartlarda bitiyor. Birisini bir coğrafyaya, bir kara parçasına özellikle bağlayan ne olabilir ki? Buranın filmlerini dünyanın öbür ucundan izleyebilir yemeklerini yiyebilirim. Belki aile öne sürülebilir. Fazlasını düşünmüyorum.

O kadar çok haklısın ki, ben bile gözümü Japonyaya diktiysem gerisini siz düşünün.

Kâr odaklı, tiari bakış açısına göre; Rafine şekeri pancardan üretmek pahalıya mal oluyor, yurtdışından ithal etmek daha ucuz.

Peki her türlü üretimin maliyeti ithal fiyatını aşarsa, sonuç ne olacak? Üretimi bırakıp, doğal kaynaklarımızı ve madenlerimizi ihraç edip, karşılığında şeker gibi işlenmiş ürünleri ihtal edeceğiz.

Bu da bir nevi TL'yi etkilemez mi?

Eğer doğal kaynaklarımız (Arap ülkeleri gibi) toplumun refahını sağlamak için yeterli olacaksa sorun yok. Yabancı şirketler kaynakları çıkartır sizden satın alır, siz de o parayla hiç üretim yapmadan (kaynaklar bitene kadar) refah içinde yaşarsınız.

Anladım ama yine de çözüm üretmek lazım.

Siz anladınız, ama anlayamayan çok var. :'(

Zaman en geri kalmış beyinli insana da çok güzel anlatacak. O konuda ki tek umudum bu.

Bize sunulan imkanlar oldukça kısıtlı, bu kısıtlı imkanları kovalamak biraz da şahsi girişimcilik ruhunda yatıyor.

Eleştirilecek çok kişi/kurum var. 10 senelik ufak bir hayal; küçük bir çiğ köfte dükkanı açmak istiyorum. Aldığım tepkiler birbirinin kopyası gibi(ana tema "o kadar boşuna mı okudun?"). Bir gün çiğ köfte ithal etsek ilk "çiğ köfteyi de mi ithal ediyoruz, yok artık!" diyecek insanlar bunlar. Hayallerimin katili olarak bu arkadaşları hedef göstermek, kılıçla/kalkanla saldırmak kolay. Ben kendi adıma, kendimi suçluyorum. Elimde çiğ köfte tepsisiyle kendi mutfağımdan dışarı adım atamadım çünkü. Hep çiğ köfte üretmenin yeterli olacağına inandım. Biri kokusunu alacak, şöyle 10 kilo sipariş verecek. Diğeri sırtımı sıvazlayıp anahtar teslim dükkanımı açacak.

Öyle olmuyormuş.

Destek olamıyoruz bir birimize. Sorun da bu.

Üretim yapanlara sahip çıkılıyor, tabi siyasi görüş açısından seçici olarak.

Bu işte çok saçma.

üretmeyi sevmiyoruz... çalışmaktan hoşlanmıyoruz. kısa yoldan toplumun bize giydirdiği elbiseyi giymek istiyoruz. Hayata dair beklenti ve ufkumuz kısıtlı. Buna uygun yöneticileri seçip, sonucun farklı olmasını bekliyoruz. Suçu hep başkasında arasak ta, sorunun parçasıyız.

Çok haklısın, bende bu yüzden Japonyayı hedefliyorum.

Öteki tarafta kralız zaten uğraşmaya gerek yok.

Bundan fazlasını bu forumda yazamayız.

Japonya'yı bir başarı hikayesi görmenin sorunun bir parçası olduğu fikrindeyim..

Bu çok doğru bir tespit bence hocam. Çevremde kaba tabirle elinde para olup borsa ile ilgilenmeyen yok. Gerçekten yok. 0 :)

Bence bu kadar olumsuz düşünmeye gerek yok, evet iş yapmak isteyenlere birçok engel çıkıyor maalesef. Ama bu insanoğlunun yaşadığı heryerde böyle. Bunu kabullenip bulunulan ortamın şartlarına göre hareket edilmesi gerekebilir.

Türkiye'de bu iş olmaz diyip, yurtdışına çıkıp orada da yapamayan çok kişi tanıdım. Tam tersi vaka da çok fazla.

Biz de bir sürü engelle karşılaşıyoruz, destek olmaya çalışanlar da var. Bence burada çok güzel bir topluluk var, herkes birbirine destek oluyor.

Aynen, en azından benim oyunlarıma destek çıkmaya çalışanları görüyorum.

İyi örneklere ihtiyaç var. Aslında başımıza gelen herşey den kendimizde sorumluyuz. O yüzden ben şikayet etmektense üretmeye yönelmeyi öneriyorum. Mazaret ararsak hep var :D

Refahın kaynakla alakası yoktur arkadaşlar
İran’da 33 trilyon metre küp doğalgaz rezervi var...
Danimarka’da hiç yok...
Katar’da 23 trilyon metre küp doğalgaz rezervi var...
İsveç’te hiç yok...
Mecbur kalsanız çocuğunuzun eğitimi veya yaşaması için bu ülkelerden hangisini seçerdiniz?

Aslolan eğitimdir , eğitim bilinçli , enerji ve fikir dolu nesil yetiştirir , bu da üretim ve innovasyon  demektir.
Üretirseniz faiz olmaz , üretirseniz kur düşmez , üretirseniz enflasyon olmaz , üretirseniz bölüşürsünüz, üretirseniz muhtaç olmazsınız , üretirseniz başka ülkelerin satış sitelerine bakmazsınız . Hepsi üretim ile çözülür. O da eğitim ile olur.

%100 katılıyorum.
Nitelikli okulların uyguladığı eğitim modelinin genele yayılması gerekli.
Artık gençler eğitime de inanmamaya başladı malesef.

21 yaşında ve bir sene sonra diplomasını eline alacak, bu ülkenin "genç" tanımına en uygun olan kendi adıma ayrıca benim gibi düşündüklerini defalarca kez dinlediğim onlarca arkadaşım,yaşıtım,dostum adına bir şeyler söyleyerek konuya tekrar dahil olmak isterim.
  Öncelikle, Japonyaya gitmek bir başarı hikayesidir. Neden böyle düşünüyoruz? Burada Japonya'yı NESDelisi'nin yaptığı işin, dünya standartlarında yapıldığı, ihraç edildiği ve kabul gördüğü bir ülke olarak ele alıyorum. Kendisinin mesleğini, yaşını ya da japonyaya karşı özel bir ilgisi olup olmadığını da bilmem. Ama bu arkadaşın ürettiği her ne nesneyse Japonya bunu dünya standartlarına yapıp kendini bu ürünle kabul ettirebilmişse, "Bu nesneyi Japon malı alacaksın" deniyorsa dünya piyasasında, o topluluğa kendini kabul ettirmek ve dünya standartlarında üretim yapan mekanizmanın parçası olmak bir başarıdır.
   Günümüzde gelinen durumda, gençler "bu ülkeyi kalkındırlaım, bu ülkeyi yüceltelim, bu ülkeyi uçuralım" demiyor. Siyasi görüşü sayesinde desteklenenler dahi demiyor hatta. Kendimizi buraya pek ait de hissetmiyoruz. Mesela kendimizi kalben sevgilimize, vefa duygusu ile annemize babamıza, muhabbet ile dostlarımıza ait hissedebiliriz. Bir çoğumuzda bu sebeplerden ötürü bu ülkede aslen istemese de kalıyor. Gidebilecek imkanı varken gitmemeyi seçeni görmedim mi? evet, gördüm. Parasızlıktan gidemeyen? var. Kendini kabul ettiremeyen? O da var. Var da var.Ama memleket sevdasıyla yanıp tutuşan bir genç neslin kökünü kazıyalı çok oluyor. Birilerinin amacı bu muydu? Bilmiyorum. Dünya siyaseti ve ülkeler arası uzun dönem politikilar çok başka bir konu. Ama şunu biliyorum ki, nerde mutluysak ya da mutlu olacağımıza inanıyorsak kendimizi oraya atmak istiyoruz bir an önce. Ya da nerede nefes alabileceksek. Gençlik burada mutlu mu? Hayır.  

+1, birde sanki iklimsel bir durum var gibi arkadaş sıcak ülkelerde bir tane mi örnek alınacak yer olmaz?

Haklısın.


Çok doğru.


Gençlerin umudunu yitirmesine sebep olanların yatacak yerleri yok.


Ben 27 yaşındayım ve Japonyaya olan ilgim sadece Anime ile sınırlı değil. Japon oyunlarına olan ilgim ve yaptıkları teknolojileri hep ilgimi çekiyor. Bende mutlu değilim, bir gün elime fırsat geçse, bende gitmek istiyorum.