commodore.gen.tr

Sene 1996. O günlerde sayıları parmaklarla ifade edilen, 8 kanallı Nordmende televizyonumuza rahat rahat sığan televizyon kanallarında renkli mi renkli bir reklam dönmeye başlamıştı. Alışveriş merkezi kavramının daha oluşmadığı beynimde devasa bir kapalı alan ve uçsuz bucaksız bir insan topluluğu. Bağıranlar, kahkaha atanlar, yemek yiyenler hepsi bir arada. Reklamdaki çocuklar binbir çeşit oyuncağın birinden inip diğerine biniyordu. Betimleyecek olsak eşi benzeri yok. Ha konsepti biliyoruz, İzmir Fuarındaki lunapark. Zaten o günlerde fuara gidiyoruz dendiğinde eşittir lunapark. Önce korku tüneli, sonra çarpışan arabalar. Fakat burası kapalı alandı. İçeride hamburger yerken yanaklarına kadar ketçaba bulanmış çocuklarla dolu kapalı bir fuar.

Yaklaşık bir dakika süren reklam, sonunda ağzındaki baklayı çıkardığında o an farklı farklı evlerde bulunan tüm sınıf arkadaşlarım ve benim aklımıza tek bir isim kazınmıştı, Tatilya...

Ekrana aval aval baktığımı gören bizimkiler 'aaa götürelimmi seni buraya' dediğinde duyduğum mutluluk tarif edilemezdi. Ertesi gün okulda çocuklar teneke kola kutusunu ezip yaptıkları topu (aslında buz hokeyi pakına daha çok benzer) hunharca tekmelerken ben ve reklamı izlemiş çocuklar bir kenarda toplanmıştık. Bir yandan ağzımıza gevrek tıkıştırıp diğer yandan Tatilya'yı öve öve bitiremiyorduk. Hepimiz gidip görmüş gibi heyecanlı heyecanlı makineleri anlatıp durduk birbirimize. Bir sonraki teneffüs yine, sonrakinde bir daha. Sanki babamızın Tatilyası.

Bu arada tabiki de efsanelerde yayıldı. Oğlum Tatilya'ya davetiyeyle giriliyormuş, içeride oyuncaklar bedavaymış. Neye istersen biniyormuşsun. Bunlar gerçeği biraz değişik de olsa yansıtıyordu. Tatilya günlük sınırsız giriş gibi bir kampanyaya sahipti. Bu kampanya dahilindeki bileti alınca tüm gün istenilen oyuncağa dilediğin kadar binebiliyordun. Ayrıca bu biletin sezonluk olanları da bulunuyordu ama kim bilir ne kadar. Zaten bir insan her hafta Tatilya'ya gidecek kadar zengin olamazdı ki. Tatilya'nın makineler için jetonu da vardı ama zaten sınırsız imkan olan bir yerde jeton neden olsun ki. Belkide arcade makine falan varsa başını çok meşgul etmemek için onlar jetonluydu yada illa sınırsız kart almak gerekmiyordu, bilemiyorum. Tek bildiğim ne pahasına olursa olsun gidilip görülmeliydi.

Günler birer ikişer geçsede benim aileme Tatilya baskım hiç bitmedi ama yerimiz yurdumuz İzmir, Tatilya İstanbulda. Kırk yılın başı peder bey toptancılara uğramak için İstanbula gidecek, yanında torba gibi beni de taşıyacak, o günü birlik seyahatte de tüm işi gücü bırakıp beni Tatilya'ya götürecek. Ohooo ölme eşşeğim ölme. Ama bana ne, söz vermeselerdi. Götürelim seni demeselerdi.

Fakat yine de haklarını yemeyeyim, bizimkiler hiç birşeyden geri bırakmadı beni. Buna rağmen çocukluk öfkesiyle her yaptığım hatada 'zaten verdiğiniz sözleri tutmuyorsunuz' diye üste çıkma çabalarım, hayatta bana bir fiske bile vurmayan adamı 'hala babam beni dövüyor' diye şikayet etmem ve halamın peder beye çektiği kalay...

Sonuç; Tatilya'ya hiç bir zaman gidemedik. Zamanla büyüdükçe  bu sevda  da küllendi zaten. Yaklaşık 10 senelik bir faaliyetten sonra ise kapandı Tatilya. Arabın birine 1 milyon dolara mı ne satılmış, yerine alışveriş merkezi yapılacakmış. Büyükler için oyuncak lazımmış da ondan. Halbuki  gitmesek de, görmesek de , uzakta da olsa o köy bizim köyümüzdü. Yaşım geldi geçti otuzu, arada bir bit pazarına gittiğimde tezgah sahiplerinden bazılarının küçük çocuklarını görürüm. Yere serilmiş müşteri bekleyen üç beş kırık dökük oyuncak ile oynarlar. Bazen içlerinde hoşuma giden figürler denk gelir. Vereceğim fiyat 50 kuruş, hadi taş çatlasın 1 lira. Babasının o çocuğun mutluluğunu 1 liraya satmasına hiç bir zaman sebep olmadım, varsın oynasın çocukcağız derim hep. Şimdi sana soruyorum arap amca, deydimi 1 milyon dolar verip bizim oyuncakları almana?

Geçen yılların ardından bu ay içerisinde koleksiyon objeleri satan bir siteyi geziyordum. Jeton kategorisi içerisinde bizim Tatilya'nın jetonu duruyordu. Kıydım 2 liraya aldım jetonu. İşte Tatilya'ya ait elime gelmiş geçmiş tek obje bu. Eğer bir jeton aklımda bu kadar anıyı tekrar uzun metraj bir film gibi oynatıyorsa kim bilir bir de gitseydim neler olurdu?

www.youtube.com/watch?v=BC1chEC7hUU (http://www.youtube.com/watch?v=BC1chEC7hUU)

Serkan akşam akşam geçmişe götürdün geri getirdin beni özellikle blogdaki FameCity yazısı ile geçmiş bir anda gözümde geldi gitti. Herşey yoklukta tatlıymış :(

artık yokluk mu demeliyiz o zamanlara yoksa bizim şansımz mı bilemiyorum. Hafta sonu agoradaki oyun salonunu gördüm girip oynyasım geldi. Blogdaki o fotoğraftakiler ben ve kız kardeşlerim...

Tatilya muhabetti benim çocukluk zamanımda da dönmüştü, herşey bedavaymış lan gibi sohbetler ediliyordu.

Çocukluk arkadaşımın biri gitmişti oraya, ailesi de zengindi, geri döndüğünde anlatıyordu ona bindim şuna bindim yedim içtim falan ama nedense bu tatilya benim pek fazla ilgimi çekmemişti, nasıl olsa 1km ötede lunaparkımız vardı, orada da istediim şeye binebilirdim hem atari salonu da vardı,  hayallerimi süsleyen tek şey Street Fighter ve Mortal Kombat gibi oyunlardı, varsa yoksa Arcade di.

Tatilya yı hep Gülhane Parkı gibi bir yere benzetiyordum, Gülhane Parkı'na da sık sık gittiğimiz için bu tarz oyuncaklara çok bindim, üstelik eskiden hayvanat bahçesi de vardı.

Peki İzmir Fuarı'nın en önemli sembolü olan Treni zengin bir alman'a satan belediye ye ne demeli :(

zaten fuar uzun zamandır artık şaşaalı bir yer değil, o yüzden de bende çok etkisi olmadı bu haberin. izmirliler daha iyi bilir. ergenlikteki itin kopuğun rezervuar köpekleri afişindeki gibi beşli altılı gruplarla dolaştığını görüyorum hep. Belki bana denk geliyordur bu sahneler ama ben çocuğumu eğlendirmek için oraya götürmem. En son 3 sene önce falan gittim lunaparka. Oyuncaklar 5 liraydı, 3 dakika binilen bir eğlence aracının tek bir turu için fazla gelmişti bana. O mekan için bir aile eğer 20 lira ayırdıysa bütçe olarak, oyunlar 5 lira da olsa 1 lirada olsa illaki o parayı verecek ama 5 lira olunca işte koca dönme dolap iki kişiye çalışıyor. Birde şunu merak etmişimdir hep ve hala ediyorum. Bir insan nasıl lunapark işletir, nereden girer böyle bir işe. Çok ütopik geliyor bana

Ben en son 2001 ya da 2002'de gittim Fuar zamanı :)
Günümüzde pek bir önemi kalmadı ama benim çocukluğumda ve ergenliğimde piyasaya çıkan tüm yeni ürünleri Fuar'da görürdük ve trenle fuar turunun keyfi bambaşkaydı. Zaten trende yanlış hatırlamıyorsam seksenlerin sonuna doğru satılmıştı.

İzmirli olsamda Tatilya diyince anılar depreşti bendede.

97 senesiydi sanırsam,okullar sömestr tatiline girmişti.Bizde ailecek tatili İstanbul'da babamın bir arkadaşının evinde geçirmekteydik.

Babamın arkadaşının rahmetli eşi kardeşimle bana "haydi bugün sizi tatilyaya götürelim" dedi.Çok sevindik tabi,reklamlarını bilboardlarda görmüştük İstanbul'a vardığımızda.

İçindeki oyuncakları tam hatırlayamıyorum tren ve takla atan platform gibi birşey vardı.Binmek sınırsızdı(Biletlere nekadar verildi bilemem ama az para değildi tahminimce)

Birde su kanalında giderken bir tepeye tırmanan sonrada hızla aşağı inen tren yada gondol hatırlıyorum.
Tepeye çıkarken mağara gibi bir yere giriliyordu ve orada kamera düşerken fotoğrafınızı çekmekteydi.İsterseniz para verip o pozu satın alabiliyordunuz.
Bizde birtane almıştık.Fotoğraf albümlerinin birinde hala durur.

Tatilyanın Arcade salonunu hayal meyal hatırlamaktayım,ama en çok hatırladığım bir kayak oyunuydu.Kayakçının kontrolünü gerçek kayak takımlarına benzetilmiş ve üzerine çıktığınız bir kontrolcüyle sağlıyordunuz.Güzel dövüş oyunlarıda vardı.

O gün ben ve kardeşim için güzel bir anı oldu.Bir dahada gitmek kısmet olmadı.

Orta okul dönemi okul götürmüştü sınıfları topluca. İlk trene binmiştik felaket heyecanlı gelmişti hele aşağı doğru giderken yaptığı manevralarda yüreğim ağzıma geliyordu. Reklamda gözüken masalcı ağacı hatırladım yanılmıyorsam mekanda orta kısımda yerin alt kısımlarına doğruydu. Suda giden kayık gibi (benzetmeye gel :) ) şeyde eğlenceliydi hatta onun sırasında beklerken turnike önünde görevli kız turnikeyi çevirirken sakat bi yerime çarpmıştı baya gülmüştük hehehe bu da tatlı bi anıdır benim için o zamanlar kan kaynıyor tabi. Neyse asıl konuya gelecek olursak arcade makinelerini gördüm desem yalan söylemiş olurum pek hatırlamıyorum ama reklamda gözüküyor ben gidicem diye saklamış olabilirler :D pinball makinesi vardı o enfesti oynadım beceremedim bir daha denemedim ama şu havada milletin ip gibi dizip döndüren çubuk gibi şeye binmeye totom yemedi çünkü problem çocuk junior gibi kusacağımdan emindim (şişliden eminönünde annesinin kucağında yolculuk ederken önündeki adamın kafasına kusan ytezel :D ) adam iyiki dövmedi ama herif battı yaz sıcağıydı ne yapayım yahu. :) Bu tarz vukuat çok bugünde oldu birşeyler yaz yaz bitmez. Tatilya iyiydi ama varlığı kısa sürdü. O değilde 90'ları özlüyorum arcade'i ile, şarkıları ile, tv programları ile... Gelmeyecek asla giden biz gidicez sadece tek beden... :D (sıfır ciddiyet peh)... :)

merak ettim google map'de lunapark arattım. 3 tane çıktı izmirde. üçünü de biliyorum, yine en iyisi fuarın ki kalıyor aralarında. en iyiye bak ben çocuğumu götürmem oraya diyorum. ben çocukken ailem elimden tutardı famecity'ye götürürdü, lunaparka götürürdü. Babam fuarda makarna biraya girer o kafayı çeker ben makarnayı yerdim. şimdi merak ediyorum da millet çoluk çocuk eğlenmek için napıyor acaba. İstanbulda bir yer varmış, vialand mi ne. Çok çekici gelmedi bana. Varmıdır giden gören? tamam bir disneyland kurulmasını düşlemiyorum memlekette fakat ortak payda da buluşmak için napıyor insanlar çocuklarıyla. hani sinema desen tama güzel aktivite ama 2 saat çıt etmeden duruyorsun

Karşıyaka'da evimin karşısındaki Lunapark'ı yıkıp apartman diktiler.
Çocuklarla gidilecek yer kalmadı. Millet çocuk mızıldamasın diye eline tableti tutuşturuveriyor. Sanırım yıllar oldu sokakta ya da parkta oynayan çocukları görmeyeli. Hatta daha vahimi özellikle temmuz-eylül ayları arası sünnet mevsimiydi Karşıyaka'da. Davul zurnayla faytonlarla Karşıyaka sahili turlanırdı. Bütün yaz faytonla gezer dururduk. Yıllardır sünnet çocuğu bile görmedim. Büyük ihtimalle doğduğunda aldırıveriyolar :)

İstanbul'da da öyle çocuklar için büyük eğlence merkezleri pek kalmadı. Bir kaç büyük lunapark ve parklar, hayvanat bahçesi, oyuncak müzesi, ormanlar korular falan var.
Bana yakın olan bildiğim ve gittiğim altı yedi tane lunapark vardı hepsi 10 yıl içerisinde kapatıldı.

Maçka'da lunapark vardı derme çatma orasıda mı kapatıldı vay be...

Benim 6-7 kez gitmişliğim var. Hep okul götürmüştü (şimdinin 10-15 TL'si paralara), o yüzden bıkmıştım. Hatta son gittiğimde sıkıntıdan kolumdaki saatle kompleksin içindeki neredeyse tüm ekranların kanal ayarlarını değiştirmiştim, güvenlikler kim yapıyor lan bunu diye fail arıyorlardı(monitörler TV'ydi ve kanalları değiştirilebiliniyordu) (:

Tatilya'nın Erbil'e taşınmış olması da apayrı bir efsanedir.

Vialand var şu anda popüler olan. Halkalı'daki devasa tema parkında son durum nedir bilmiyorum ama aynı projedeki konutların bir kısmı teslim edildi sanırım. AVM'lerin içinde (Torium, Cevahir, İstinye Park vb) varlıklarını sürdüren oyun alanları da mevcut ama fiyatlar genelde yüksek.

Ben Tatilya'ya sanırım 3 kere gittim Bayındır Holding batıp da yerine Bauhaus, Real, Marmara Forum açılana kadar. Cam kafes şeklindeki yapısı etkileyiciydi. Ama o zamanlar beylikdüzü, İstanbullular için silivri kadar uzak hissediliyordu.

Benim çocukluğumda en çok gittiğim mekan Vatan caddesindeki lunaparktır. Şu anda yerinde 3M Migros bulunuyor.

Beylikdüzü hala uzak be abi, hatta artan trafik dolayısıyla daha bile uzak (: Güneşliye sabah 1.5 saatte gidebiliyorum düşün.

@eiji

Beylikdüzü'de oturuyorsan o bölgede ya da metrobüs güzergahında çalışacaksın, nokta. Beylikdüzü'de oturup da arabalarıyla İstanbul'un merkez bölgelerinde işe gidenlerin oluşturduğu anormal bir trafik söz konusu. Bursa'dan İstanbul'a döneli 5 ay kadar oldu (2010'da gitmiştim), 5 yıllık sürede trafik en az ikiye katlanmış diyebilirim. Şu anda sabah 06:00'da kalkıp duşumu alıp 06:30'da arabayı hareket ettirmek zorundayım (ki o saatte bile araçlar fıldır fıldır koşturuyor, 06:35'de motoru çalıştırdıysam bile farkediyor).

Hangi dünyada oturduğumuz yere göre iş seçilebiliyor (:

Fame City bende Tatilya'dan daha fazla iz bırakmıştır, unutamam (Tatilya'ya en fazla 2-3 kere gidilebilir, sonrasında bayar). İçinde Fame City olmasa da yol molası vermek üzere hala Galleria'ya uğrarım. Zaten 2016'da yıkılacak ve yerine araplara satılmak üzere rezidans yapılacak...

Bakırköy....