commodore.gen.tr

Bu soru için geç kaldık cevabı çok alabilirim sizlerden belki ama 1-2 yıla kadar zamanı yavaşlatmayı başarabilmeyi ümit ediyorum. Nasıl mı ? Hayır Delorean imle değil :) , hayatı hızlandıran faktörleri yavaş yavaş hayatımdan çıkararak.İlk hedefim, bir numaralı suçlu akıllı telefonlar diye düşündüğümden ondan kurtulmayı başarmak

Günlük bilgisayar işlerini C64 ile yapmayı dene. Hayatın hayallerinin bile ötesinde yavaşlar  :)

Gündemi bu kadar hızlı ve değişken bir ülkede sadece telefon kurtarmaz ama bir yerden başlamak için gayet yerinde bir seçim. şüphesiz telefonlar hayat ritmimizi ayarlıyor.

Merak etme, yaş ilerledikçe hayatında yavaşlayacak :D

Bence enerji kaybetmemek aksine eneri dolmak lazim. Sagligimin buyuk bir kismini henuz bu yasimda kaybetsem de gunden gune yapmak istedigim, eskiden yaptigim, ve hayallerimi gerceklestirmenin pesinde yeniden dogmus gibi oluyorum. Neden yavaslayayim ki ? Zaten hayat kisa, zaten uzunca! bir sure ölü olarak zaman gecirecegiz ileride. O yuzden yavaslamanin anlami yok bence. Dolu dolu enerjik yasamaliyiz.

Tv, radyo, sosyal medya  bunları kullanmayınca birdenbire her şey çok relax bir hale geliyor. Hissiyatı tam vermesi için "relax" kelimesini özellikle kullandım. Bilgisayar kullanımını da kısıtlamalı. Tabii işleri artık bilgisayarla yaptığımızdan buradan kaçak olması mümkün :) Mümkünse telefonu da sessize almalı, titreşim de dahil. Böylece telefona sadece akla gelince bakılır, arayanlara dönülür, bölünme olmaz.

Böyle yapınca ilk başta vakit geçmiyor gibi oluyor. Bu aşamada "yaw şu twittere bi bakayım" vb dürtülere direnmek lazım. Sonra "hızlı" yaşayanlar enteresan bir şekilde bir bakışta ayırd edilebilir hale geliyor. Yavaşlamanın da bir sınırı var tabii. Deli gibi koşturan insanların içinde "nirvanaya ulaşmış guru" modunda dolaşmak pek mümkün olmadığını, onların patırtısının üstünüze sindiğini farkediyorsunuz. Bu arada köyde yaşayan sıradan bir çobanın ya da sokak kedi köpeklerinin aslında "nirvanaya ulaşmış guru"ların yaşamını yaşadıklarını da farkediyorsunuz :)

Daha "yavaş" bir yaşamı daha verimli çalışmak için düşünüyorsanız gece saat 2-3 gibi kalkıp hafif birşeyler yedikten sonra çalışmaya oturmayı deneyin. Akşam erken uyumanız lazım tabii. Gündüz fazla uyku pek iyi olmuyor

Bu arada tıfıllığın cahilliği ile bazı yaşı ileri abilerimizin işleri nasıl çok daha verimli bir şekilde çevirebildiğini anlamak bana pek mümkün gelmiyor. Örneğin kalp doktoru bir abime o kadar yorucu mesaiden sonra resim spor günlük yaşam vb nasıl döndürebildiğini sormuştum. Yaş ilerledikçe işlerin nasıl yapılması ***gerektiğini*** öğreneceğim şeklinde bir cevap vermişti. Onlar derinlerde kulaç atarken biz kıyıda cıp cıp takılıyorduk anlaşılan. Yıllar ilerledikçe bu dediğim şey, deneyimle farkedilmeye başlanıyor.

Konu konuyu açıyor, şunları da söylemeden geçemiyorum, ve bir uyarı: Aslında yaş ilerleyince deneyim artı zeka seviyesi çok artıyor. Yani bir kişinin 20 yaşındaki zekası ile 40 yaşındaki zekası (becerisi) arasında dağlar kadar fark var. Çok zeki çocukmuş falan bu söylemler çocuk ya da gencin kendisini büyüklerinden üstün sanmasına yol açıyor ve çok tehlikeli söylemler. Sonra bir bakmışsınız genç kopmuş, almış başını gitmiş...

@Voltron: "hızlı" sözcüğünü burada gelip geçeni ayırd edememek, işlerin ayrıntılarına giremeyecek şekilde yüzeysel olmak, "yavaş" sözcüğünü de tersi anlamında kullanmışlar. Buna "yavaş" olunca verimlilik artar diyelim. Enerjik olmak da bir çözüm tabii.

Benim yavaşlamak için sanıyorum işi bırakmam lazım. Ekonomi böyle devam ederse önce işin beni bırakması olasılığı da bayağı yüksek.

Tam  olarak katılıyorum. Ben de çoğuz zaman bir  yavaşlatma arzusu içindeyim. Ama ülkemizdeki gelecek kaygısı çok yüksek olduğu için sürekli bir telaş ve hayatta kalma mücadelesi  ve geleceği garanti altına alacak pozisyona ulaşma  gayesi var.  Hergün  her hafta ,aynı senaryo bitmedikçe zaman da yavaşlamaz.  Kendimden örnek verirsem 2003 yılından beri tatil yapamadım ve zamanın nasıl geçtiğini anlamadım. Karşılığında da doğru dürüst bir şey elde edemedim.  Hala mezun olduktan sonraki kurduğum planları gerçekleştireceğim günü bekliyorum.  Belki retroya karşı   ilgim bu sebepten ileri geliyor.   Ancak biraz olsun yavaşlatmak için telefonla zaman geçirmeyi bırakmak  gerçekten iyi bir başlangıç olabilir. Bununla birlikte bu kısa boş vakitte kitap okumak   nefes aldıran saatler haline geliyor.

10 yaşındayken 1 yıl hayatımızın 10 da biri yani büyük bir zaman dilimi, şimdi 44 iken bu oran küçüldü, 70 yaşında olsam 1 yıl hepten değersiz bir zaman dilimi halini alacak, hayattan bir şey çıkararak zamanın yavaşlayacağını düşünmüyorum, insan cep telefonunu bıraksa joystick tutar, tutacak bişey bulur :)

Şöyle düşünüyorum ; telefonla her bilgiye ulaşma ve hemen merakımızı tatmin etme, doyurma  bizde hem zor ulaşabilirliğin getirdiği hazzı köreltiyor aynı zamanda hedefimize çabuk ulaştığımızdan başka bir yapacağımıza çabuk geçip hayatı hızlandırmamız 24 saati 4-5 saatte tamamlamamızı sağlıyor gibi. Bu 4-5 saati 10 saatlere çıkarırsak her gunu dolu dolu yasariz kanimca. Bir komedi filmi olmasina ragmen buyuk bir ders niteligi tasidigini dusundugum bir film var mandıra filazofu bu konuyu birazda olsa örnekliyor bence . Herkese iyi geceler :)

Bu hayat şartlarında ( her ne kesimden olursak olalım ) hayatı yavaşlatmak imkansız malesef. Aynı oksijeni solup ölücez gibi bişey

Bence yavaşlamaya klavyenden başlayabilirsin. Kısa cümleler kurmak ve noktalama işaretleri kullanmak faydalı olacaktır.

@onursapci abi 24 saat yeter lakin verimli kullanmak gerek. telefon ile başlaman hata olur aslında bunun gibi araçlar daha çok zaman yaratmak için üretildi. Aynı oksijeni solumak yada hayat şartları gibi parametreler zamanı değiştirmeyeceğine göre değiştirebileceğimiz parametreler ile uğraşmak mantıklı olacaktır. Burada kendimize şunu soralım. Bu araçları gereği ve yeterince mi kullanıyoruz? Bunun cevabını bulabilirsek kendimize ve sevdiklerimize daha çok zaman ayırmayı başarabilir ve 24 saat üzerinden hesap yapmamaya başlayabiliriz.

Doğru ama şöyle de düşünülebilir sürekli zaman yarat herşey kolaylaşsın , arkadaşlarınla whatsapptan konuş - ama buluşma o da aradan çıksın , işleri hızlandır yeni işler eklensin , işte de artık çok daha fazla iş yap yeni işler eklensin , yeni işleri bitirmek için çabala ve hızlan derken zaman hızlı geçmiyor mu? mesela biz yoğun çalıştığımız gün bugun nasıl geçti anlamadım demez miyiz ? yai bu pratiklikler bize zaman açarken bizi hızlandırıyor  zamanı kısaltıyor dememdeki düşüncem bundan dolayı . Bence bu konuyu köyde yaşamaya başlaya @Alper en doğru cevabı verebilir . Önce İstanul sonra köy yaşamı

Abi Alper ( @savagery ) abinin durumu herkes için uygun olmayabilir. Bence senin tatillik durumun erken oluşmuş. 10 gün izin ver kendine :)

Haklısın abi  :)

Ben artık render için bilgisayarın karşısında yatmaya başlayınca bir şeylerin değişmesi gerektiğini anladım.

25 yıldır İstanbul'un girintili çıkıntılı, çalkantılı hayatından sonra şimdi İzmir'de bir köyde yaşıyorum. Yaklaşık 6-7 ay oldu.
Gerçek bir köy yaşamı hem de. İki köpeğim ve tavukarım var. Her gün 6-8 yumurta alıyorum. Kasaba her hafta Çarşamba günleri köy pazarı. Şimdi bir taş fırını yaptırıyorum. Eşim köy ekmeği yapıyor.

Bir çok şeyden vazgeçip köyde yaşamak çok kolay bir şey değil. Öncelikle bir çok etkenin oluşması gerek hayatınızda.

Benim çocuğum yok, işimi çok uzun yıllar emek vererek internet üzerinden yapılabilecek bir seviyeye getirdim. Çizgi film, animasyon, konsept çizimler yapıyorum. Biliyorsunuz.

En büyük etkenlerden birisi eşimin de animatör olması. Birbirimize çok yardımımız oluyor. Aynı anda bir kaç proje yapabiliyoruz böylece.

Daha önce kapattığım iş yerimde çalışan bir çok animatör arkadaş ile halen serbest olarak beraber bir proje yürütüyoruz.

Şimdilik her şey yolunda. Güzel.

Aslında yaşam tarzınızı değiştirmeye karar vermekle başlayabilir her şey.
Bu değişimin bir çok aşaması olabilir. Birden köye kaçmak yerine aşama aşama yapılabilir belki. Kişiye göre şekillenebilir.

Dediğim gibi benim için şartlar artık oluşmuştu ve yaşam tarzımı değiştirmek için tam zamanıydı. Ben de gözümü kararttım.
Şimdi çok mutluyum.

İstanbul'dan sonra iliklerime kadar dinlendim. İnanın köpeğimin bile yaşam standartları yükseldi. İstanbulda ike günde bir veya iki kez parka kadar gidebiliyorduk.Ama burada sabah kalkıp ormana doğru uzun yürüyüşler yapıyoruz. Tasma takmıyorum. Serbestçe hoplayıp zıplıyor.

Genel olarak bu işe kalkışırken, daha az çalışmamın, daha doğru harcamalar yapmamın,  hayatımdan materyali azaltmamın, bilgisayarın başında daha az vakit geçirmemin, ayağımın biraz daha toprağa değmesinin gerektiğini düşünüyordum.

Şimdi tam olarak bunu uygulamaya çalışıyorum.
Evim zaten küçük. Kullanmadığım ve kullanmayacağımı düşündüğüm tüm cihazları aletleri vs elimden çıkarttım. Ve çıkartmaya devam edeceğim.
Yemek pişirmek için ormana gidip odun parçaları topluyorum. Bahçede odun ateşi yakıyorum vs.

Aslında yapılamayacak bir şey değil. Fakat böyle bir karar alırken uzun zamandır süre gelen bir çok alışkanlıklarınızdan vazgeçmeniz gerekeceğini unutmayın...

Bir kaç resim de paylaşayım :)

Bu arada yolu bu tarafa düşen her arkadaşa kapım açık. :)

Her yorumu teker teker okudum.  – Hele ki son günlerde - alakadar olduğumu düşündüğüm bir konu açıkçası bu, gözümden kaçmadı değil, bir şeyler yazmak için vakite ihtiyacım vardı. "Sen dur, kaç yaşındasın, sana n'oluyor" denebilir, haksız da sayılınmaz. Yine de tüm bunlar bir yana, birkaç şey söylemek istiyorum. Yaşımı bilen biliyor, aktif bir uğraşım, işim gücüm de yok. Eğitimi askıya aldım, birkaç ay önce dondurdum. İçimde gençliğe dair pekbir heyecan kalmadı. Yüksek sesli müzikleri terk ettim, jazz ve blues'a yoğunlaşmaya çalışıyorum. Mizah ile bir yere varılamayacağına kanaat getirdim. Kelime darcığımı geliştirmeye bakıyorum, farklı kitaplara yönlendim. Hayatın temposu beni yoruyor mu yoruyor. Geriye yaslanıp soluklanmak, pencereye çıkmak için fırsat kolluyorum. 2010’lu yıllar ile bir tür cehenneme geçiş yaptığımıza inanıyorum. Teknoloji, sanat, siyaset, bu bir çok şekilde çekimlenebilir. Zengin, daha da zengin oldu, tüketici ile kurulan empati geriledi. Apple, başlarda tiye aldığı Big Brother ile özleşti, Intel, mimarı piyasasını ele geçirdi. Kullanıcıdan bir şekilde adapte olması bekleniyor, “legacy support” sizlere ömür. “Hardware upgrade” sıklığındaki artış bu durumun en ulu orta kanıtı olabilir. Ben çareyi site ve uygulamaları bloklayan uygulamalarda buldum. Facebook haricinde hiçbir sosyal medya türevi ile alakam kalmadı. Ona da günde belirli saatlerde giriyorum. Telefon kullanımı da tamamen kısıtlayan Pomodo timer türevi uygulamalar mevcut. Bir süre sonra da şunun farkına vardım, bunların hepsi lüks. Müzik kayıtlarımı Powermac G5’te gerçekleştiriyorum, günlük kullanım içinse 4Gb belleğe sahip bir bilgisayar tüm işimi görüyor. Amiga’mı toplamayı başarırsam her şey daha da güzel olacak. Alper abi’nin durumundan yola çıkarak söyleyebilirim ki bir süre sonra şehir hayatı sıkıcı gelmeye başlıyor Şu sıralar "baba parası" haricinde pekbir seçeneğim yok, o yüzden bunları söylüyor olmam kolay gözükebilir. Yine de haftasonlarımı Ağva, Abant gibi yerlere günübirlik ziyaretlerle harcamaya çalışıyorum. Eğitim hayatım biter bitmez, fırsat olursa Antalya veya İzmir taraflarında bir şehir kasabasına yerleşmeyi isterim. Herkese sevgiler.

https://www.facebook.com/girisimcikafasi/videos/2958906494193654/?sfnsn=scwspwa&extid=2Mhd0TZzJkU67Ne9&d=w&vh=e (https://www.facebook.com/girisimcikafasi/videos/2958906494193654/?sfnsn=scwspwa&extid=2Mhd0TZzJkU67Ne9&d=w&vh=e)