OS, değişik katmanlarla kendini kullanıcılar ve programların ulaşımından tamamen gizlemeli. Core ve sistem dosyaları farklı bir partisyonda ve ulaşılamaz durumda olması daha da iyi olurdu. OS'un sistemde altyapısının 'görünür' ve 'ulaşılabilir' olması ciddi bir implemantasyon kusuru bence. Belki günün birinde bir grup manyağı toparlayıp da kendi halinde bir OS tarasımı yaparsam yapacağım ilk işlerden biri bu. Yok OS klasörleriymiş bilmemne, saçma sapan işler bunlar.
Amiga'nın da tasarımında gıcık olduğum yönlerden biriydi bu, downscaled, kırpılmış, tek kullanıcıya indirgenmiş bir Un*x varyantı olduğundan genlerinde bu OS klasör yapısını taşıyordu malesef.
Aslında tam AmigaOS'u tarif etmişsin... Ama en sonunda Amiga'da da gıcık olduğum buydu demişsin. Olmadı şimdi.
Bir Amiga4000 düşünelim. Tüm OS klasörlerini (çekmeceleri) kazara sildiğimiz düşünelim. Sistem açılır mı? Açılır. DOS ekranı gelir. Tüm giriş\çıkış donanımınız ve disk sürücüleriniz tanınıp mount edilmiştir. Dosya sistemi yüklenmiş, bir
grafik ekranı açılmış, GUI bileşenleri yüklenmiş, Dos promt'u gelmiştir ve sizden komut beklemektedir. Çünkü herşey kickstart denilen monolitik kernelin içinde ve o da Rom'un içinde izole.
Yeni bir OS tasarlanacaksa, kesinlikle ve kesinlikle OS3.1 altyapısını (gerekli güncel standartları da kapsayarak) temel almalı. AROS da bu yolda, Allah tüm geliştiricilerine zihin açıklığı versin... (amin)
NOT: Çok farklı ve yenilikçi bir OS tasarlanacaksa, herşeye sıfırdan başlanacaksa bile, yine de AmigaOS'den çıkartılacak dersler, alınacak temeller vardır. Windows Server 2003 temel alarak biryere varılmaz. O yüzden Windows 10 da çıksa, benim, ihtiyaçlarımı ve arayışlarımı karşılayacak bir yenilik olamayacağını düşünüyorum.