Ben yaş olarak sizden biraz büyük olunca böyle oluyor. Bizim zamanımızda kartuş pek yoktu

çok yokluk çektik...Kartuş olduğu dönemlerde de kartuş çok paraydı. Paramız yoktu...Uzun süre sabahlara kadar oyun oynadıktan sonra bir gün aşağıdaki satırı yazıp bana bu nedir diye soran birinin sorusuna cevap ararken, kendimi oyunları incelerken buldum...
L=1024:FOR I=2000 to 3000: POKE L, PEEK(I): L=L+1: NEXT I
Yaptığı şey basitti. Hafızayı ekrana döküyordu. Ama bunu bana gösteren arkadaş ne olduğunu bilmiyor ve muhtemelen yanacı bir dergiden okumuştu. Bunun hafızayı güzelce okuduğunu anladıktan sonra gerekli olan oyunu hafızaya yüklemek ve reset atıp (reset atınca C64 açılış ekranına döner ama, bilgiler hala hafızadadır) bu kodu yazıp incelemekti. Reset kartuşu almak yerine, yukardaki yöntemle C64'e reset atmaya başladım...İnceleye inceleye kendim bişeyler yazmaya, The Last Ninja müziğini alıp, başka bir intronun koduyla birleştirmeye falan başlamıştım. O dönem çevremde böyle biri olmadığından da acayip havam vardı

Ama biraz geç kalmıştım...Bir süre sonra Amiga çıkınca C64'ümü Günaydın gazetesinin bedava ilan sayfasından satmış, Amiga 500 almıştım

Amiga 500'de aynısını yapacağımı hayal etsemde çok yanılmıştım
Bu yukardaki satırlarla, en azından compress edilmemiş oyunlardaki yazıları Türkçeye çevirmek mümkündür. Oyunların içinde kendi adımı yazmak

o dönem çok cazip gelmişti

günümüzde bakınca ne kadar Lamer bir işmiş, demekten insan kendini alamıyor
