Tarihi tam hatırlamamakla birlikte sanırım 80'lerin sonlarıydı.Evimiz Darıca'nın bir hayli yukarı bir mahallesi olan Cami Mahallesi'ndeydi. En yakın komşu 500 metre mesafedeydi, etrafta yaşıtımız olan çocuklar yoktu.
Benden 4 yaş küçük olan erkek kardeşim ve 5 yaş küçük olan kız kardeşimle genellikle bahçe oyunları oynardık. Sonraları Üst tarafımıza Yeşilçam'ın ünlü isimlerinden Bilge Zobu'nun eşi ve yaşıtım olan oğlu Fazıl taşındı. Böylece bir arkadaş edinmiş olduk. Fazıl'ın ekmek kasa bir Commodore 64'ü vardı. Öğleden akşam geç vakitlere kadar onların evinde Last Ninja ya da International Karate oynardık.
Zaman zaman da Fazıl bilgisayarı bize getirirdi. 67 Ekran Nordmende renkli TV'miz vardı ekran onlarınkinden daha büyüktü ve oyun oynamak daha zevkliydi. Fazıl'lar Okulların açılmasına yakın İstanbul'a dönerlerdi. Tabii o vakitler artık bir bağımlılık haline gelen Commodore 64 kafamıza vurmaya başlardı. Böyle 4 mevsim geçtikten sonra rahmetli babamı değil ama rahmetli dedemi bir Commodore 64 almaya ikna ettim.
Satın alma işi de oldukça maceralıydı. Darıca'da Commodore satan bir dükkan yoktu. Ama Doğubank'tan sipariş üzerine ürünler getirip satan Aygaz ve Beyaz eşya bayii Erdoğan Güven vardı. Çocuklar Duymasın Birol Güven'in babası...
Allem ettik, kullem ettik Erdoğan amcaya Commodore 64C getirttik bir tane. Tabii hemen hergün gidip getirdin mi Erdoğan amca diye kafasının etini yiye yiye. Erdoğan amca dükkanda yoksa Birol abinin abisi Ali abiye sorarak. Artık bıkmışlardı bizden. Commodore ile birlikte bir de Nora teyp gelmişti ama sorun şu ki oyun alacak yer yok. Annemlerle falan Gebze'ye çıktığımızda bir iki dükkan keşfettik. Sonra oyun maceraları başladı. Ama o zamana kadar dergilerin program döküm eklerinden onbinlerce satır basic programlar yazarak geçti.
Bir süre sonra Commodore 64 yetmemeye başladı (Niyeyse
)) Erdoğan amcaya baskı yapıp bir Commodore 128 getirttik. Yanında da 1571 Disk Drive... Arada Multi Ice kartuşlar vs. Harçlık biriktirip bayağı donatmıştık Commodore'u... Commodore 128'i ve tüm ekipmanlarını küçük bir Atari salonuna sattım. Uzun süre de hem teknik hem de oyun temini konusunda yardım ettim. Harçlık da kazanıyordum. Para birikti, Commodore 128'in üzerine ilave edildi. Ve son nefese kadar sürecek olan Amiga maceram başladı...
Genel Kategori
