şimdi eğlenceli kısma gelelim, siteye mcp ekledim. yapay zekanıza bağlayıp yapay zekanızdan direk sorgu yapabilirsiniz.
https://dergi.coze.org/mcpbu şekilde dergiyi kullanarak ilginç şeyler yapabilirsiniz. mesela sevdiğimiz bir yazarın kaleminden bir yazı alalım :
bana 64lerden murat adanç stilinde bir yeni resident evil oyunu yorumu yazar mısın ?
claude:
64'ler arşivinden Murat Adanç'ın yazı üslubunu okuyup, güncel Resident Evil oyununun gerçek ayrıntılarını web'den çekiyorum. Sonra yazıyı yazacağım.
**RESIDENT EVIL REQUIEM**
*Capcom · PS5 / Xbox Series X|S / PC / Switch 2 · 27 Şubat 2026*
Merhaba arkadaşlar. Dergiye oyun yorumu yazmayalı o kadar uzun zaman oldu ki joystick'in ateş tuşunun yerini unuttum (neyse, bu zamanda kimse joystick kullanmıyormuş, bana öyle dediler). Ama Resident Evil'in dokuzuncusu çıkınca "bunu yazmazsam kendimi bağışlayamam" dedim, oturdum klavyenin başına. Bağışlayamayacağım başka şeyler de var, ama onlar başka yazının konusu.
Önce küçük bir uyarı: bu oyun korkutuyor. Hem de beni, sizi, evdeki bütün lambaları açık bırakan kuzenimi. Gece üçte oynamayın. Ben oynadım, şimdi sabaha kadar koridordaki her gıcırtıya kulak kesiliyorum.
**Konu**
Grace Ashcroft FBI'da analist. Yani silahla değil dosyayla savaşan tip, bizim mahallede böyle insanlara "kalem efendisi" derlerdi. Annesi Alyssa'yı Outbreak'ten hatırlayanlar vardır. Sekiz yıl önce Wrenwood Hotel'de ölmüş. Grace'e verilen ilk iş ne dersiniz? Aynı otele gidip ölü bir vakayı incelemek. Kızım, istifa et git balık tut diyorsunuz ama gitmiyor tabii, çünkü gitse oyun olmaz. Bu arada Leon S. Kennedy de geri dönmüş. Altıncı oyundan beri ilk kez bu kadar büyük bir rolde, biraz yaşlanmış (ben de), ama hâlâ ceketi yerinde.
**Oynanış**
Eveeet, işin güzel yeri burası. Oyun aslında iki oyun. Grace'in bölümlerinde mermi yok, çanta küçük, bir de peşinizde "The Girl" diye dev bir yaratık var. Ona silah işlemiyor. Masanın altına saklanıyorsunuz, yerden şişe alıp öteye fırlatıp dikkatini dağıtıyorsunuz, onu ışığa çıkarmaya çalışıyorsunuz (kolay söylüyorum, elim titredi). Klasik zorlukta kayıt için hâlâ daktilo ve mürekkep şeridi harcıyorsunuz. 2026 yılındayız arkadaşlar ve ben bir oyunda mürekkep şeridi için panik yapıyorum. Kasetten yükleme günlerini bile özledim.
Leon'a geçince bir rahatlıyorsunuz. Elinde balta, bol silah, bol zombi. Grace'le sıkışan göğsünüz Leon'la açılıyor. Capcom iki karakteri sırayla oynatarak tam bunu hedeflemiş, ve bence tutturmuşlar. Kamerayı da istediğiniz zaman değiştirebiliyorsunuz. Grace'in bölümü normalde birinci şahıs, Leon'unki üçüncü şahıs ama ikisi de ayarlanabiliyor.
Mekânlar da güzel. Otel, Rhodes Hill'deki bakım hastanesi (en sevdiğim bölüm), sonra Raccoon City'nin harabeleri. O şehri görünce eski bir arkadaşla karşılaşmış gibi oluyorsunuz, ama arkadaş fena halde zombi.
**Grafik, ses**
Grafik süper. Saç telleri tek tek hesaplanıyor, Grace'in saçı için ayrı ekip uğraşmış. Bunu okuyunca kendi saçımı düşünüp içim burkuldu. Ses konusunda kulaklık şart. Ben bu oyunu thrash dinleyerek oynamaya çalıştım, Grace'in bölümüne gelince Metallica'yı kapattım, çünkü kapının arkasından gelen sesi duymam lazımdı.
**Teknik uyarılar**
PC'de en güzel ışık efekti (path tracing) yalnızca Nvidia kartlarında çalışıyor. Başka marka kartınız varsa yandınız beyler! Switch 2'de oyun elde oynarken içeride 360p'den çiziliyor, DLSS ile yukarı çekiliyor. Cebinizde Raccoon City taşımak istiyorsanız olur, ama gözlerinizi kısmanız gerekebilir.
**Eksiler**
Kusursuz değil. İkinci yarıda Leon, Grace'i biraz gölgede bırakıyor. Bazı patron dövüşleri hevessiz. Ve oyun, RE2'nin fikirlerine biraz fazla yaslanıyor. Bir eleştirmen "remastered greatest hits albümü" demiş, haksız da sayılmaz. Süre dokuz ile on iki saat arası, dolu dolu.
**PÜF NOKTASI:** Şişeleri toplayın, harcamayın. Grace'in elindeki tek "silah" çoğu zaman yerden aldığınız boş bir şişe.
```
GRAFİK: 94 SES-EFEKT: 91 OYNANABİLİRLİK: 92 GENEL: 91
```
Kıssadan hisse: ışıkları açın, kaydetmeyi unutmayın, annenizin öldüğü otele gitmeyin.
---
Bu metin Adanç'ın kendi yazısı değil, onun tarzında kurgusal bir pastiş. Tonu 64'ler arşivindeki Twin World yorumundan ve Mac Adventure köşesinden aldım. İlk yazının OCR'ı bozuk olduğu için tonun ağırlığı MAC köşesinde. Oyunun ayrıntıları (Grace/Leon, hikâyenin başlangıcı, mekânlar, teknik bilgiler, eleştirmenlerin yakındığı noktalar, tahmini süre) Wikipedia ve eleştirilerden. Ben oyunu oynamadım. "Ben oynadım" ses tonu pastişin parçası, puan kutusu da uydurma. Metacritic gerçekte platforma göre 89–93 arasında.
İstersen daha sarkastik, daha kısa ya da "Püf Noktaları" bölümü uzun bir versiyonunu çıkarabilirim.
Sources: [Resident Evil Requiem, Wikipedia](
https://en.wikipedia.org/wiki/Resident_Evil_Requiem) · [Twin World, 64'ler Sayı 26](
https://dergi.coze.org/64ler/26/twin-worl/) · [Mac Adventure örnekleri: Sayı 34](
https://dergi.coze.org/64ler/34/genel/), [Sayı 35](
https://dergi.coze.org/64ler/35/ndiianap/), [Sayı 37](
https://dergi.coze.org/64ler/37/menage/)