Konunun bence iki yönü var. Birincisi biz artık büyüdük
ve eski oyunları oynadığımız yaştaki algımızla elde ettiğimiz zevki, bugun diğer oyunlardan almayı hayal ediyoruz..
İkinci olarak günümüz oyunları, eski eğlenceli cıvıl cıvıl oyunlardan farklı olarak bir nevi simulasyon halini aldı. Bu nedenle eğlence kavramı farkına varmadan sanırım değişti.
Küçük çocukları gözlemlediğiniz zaman bir çizifilmin onların hayal dünyasında bambaşka etki oluşturduğunu görürsünüz. Mesela benim küçük bir kızım var (2 yaşında) ve çizgifilmleri tercih ediyor. Bu akıllı bir seçim değil. Onun yaşına ve algısına uygun olduğu için onlardan zevk alıyor. Bu evinde devasa PC sistemi olmasına rağmen, Anneannesinin evinde benim kurduğum MegaDrive'la çok mutlu olan yeğenimin tercihine benziyor. Uzun lafın kısası o basit oyunlar, o basit çizimler, hayal dünyamızda bambaşka etkiler oluşturuyordu. Bu nedenle o oyunların bugün yerini tutacak bir oyun olması çok zor.
Diğer taraftan bilgisayar oyunları değişim geçirdi. Giderek gerçeği sunmaya ve eğlencenin bununla oluşacağını düşünen bir düşünce yerleşti. Buna karşı Nintendo gibi (wii konsolunda olduğu gibi) gerçekçilik başka, eğlence başka şeyler diyenlerde var. Günümüz oyunları bir nevi simulasyon halini aldı. Bu nedenle getirilen eliştirilerden biride bence bu yönde oluyor.
Sonuç olarak bence bu iki nedenle yeni oyunlardan hoşlanmıyoruz. Ama onlar içinde de çok iyiler var. Her zevke göre yeni açılımlar mevcut.
Ama çocuklarımız için bence en güzeli, 8 / 16 bitlik oyunlar. Amigayla oynayıp mutlu olmayacak bir çocuk düşünmüyorum.
Amiga
