sonraki »

[AmigaEsref]

Ben Hades'e katılıyorum. Beni de en çok boğan zaman bulamamak ve sorumluluklarım. Yoksa heyecan ve eğlencem var aslında. Çocukken sorumluluklarımız azdı beklentiler düşüktü. Seksenlerin ışıltılı dünyası vardı karşımızda. Etkilendik tabi.

Ama ben hala heyecanlanıyorum. Boş zamanım olsa Çizgi Film bile yapardım diyorum

Tabi yaşın getirdiği bir sakinlik var. Ama sorumluluk ve zaman bulamama bence körleştirici etki yapıyor.

[Theoden (CYON4D)]

Çocukluğumda Ecstatica'yı ilk oynadığım zamanki heyecanı yaşatabilecek bir oyun varsa zaman bulurum ben hiç sorun değil

[commander64]

Bu konu başlığı da BIKKINLIK verdi artık
Çoğumuzun elinde yeterince cihaz ve imkan var. Canınız istedikçe ve fırsat buldukça, cihazları açın oynayın, ne bileyim en azından tozlarını alın, dergileri tekrardan okuyun, güzel vakit geçirin. Forumun eski başlıklarına bakın. Zaman ayıramamak bıkmak değildir. Telefonunuzun zil sesi olarak C64 müziklerini kullanmak bile sizi mutlu edecektir.
O yüzden bıktım mı yoksa bıkmadım mı? diyerek kendinize soru sormayı bırakın yahu!
Bıkmak ya ya bıkmamak işte bütün mesele bu! Bir insana insan mı denir? Bütün işi, yalnızca yemek ve uyumak olursa dünyada?

[emarti]

Son mesajlarda geçen konuyu ben de kendi açımdan ele almak istiyorum. Hades’in söyledikleri benim için de geçerli. Eski 8 bitlik sistemlerle başlayan maceraları yeniden yaşamak istiyorum. Örneğin, sayfalarca makine diliyle 16’lık kodları MDE’ye yazmak… Kendimi bu kadar sabrımın kalıp kalmadığını görmek için sınamak istiyorum.

Bıkkınlık hissi ise bende şöyle sıralanabilir:

- Yaptığım donanım ya da yazılım için harcadığım zaman gerçekten buna değer mi sorusu,

- C64’ü bile WiFi ile internete bağlamışsak,

- Forum sayesinde bir zamanlar dergilerde hayranlıkla baktığımız 1581 sürücüsünün replikasına sahip olmuşsak,

- GEOS’u bile kurmuşsak,

- Eskiden haftasonları uzun listelerden özenle seçip kaset ya da disklere çektirdiğimiz oyunların neredeyse tamamına şimdi bir arşiv olarak sahipsek — bu, zamanında herkesin hayali olmasa da mutlaka bir kez aklından geçmiştir.

Aklıma gelen ilk başlıklar bunlar.

Bu eski cihazların, yeni teknolojilerle uyumlu hale getirilmesini sağlayan donanım ve yazılımlar aslında bilgi birikiminin bilimsel birer kanıtı gibi adeta bunu haykırıyor. Kendimden örnek verecek olursam: Programlama yaparken, C64 Assembly’de öğrendiğim bellek kullanımına gösterilen özen hâlâ benim için çok değerli. Bu yüzden günümüzde bu prensibi önemsemeyen programlama dilleri bana cazip gelmiyor. Eski alışkanlıklarımızı özlüyoruz adeta.

Bu nedenle IoT ya da gömülü sistem programlama yaparken kendimi daha mutlu hissediyorum. C ve C++’tan vazgeçemememin sebebi de bu. Hatta Rust ile programlama yaparken bile, C64 ya da Amiga döneminde kod yazarkenki gibi düşünmem gerektiği için Rust’ı tercih eder oldum.